Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wyżej wskazaną decyzję spółka A. sp. z o.o. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca oświadczyła, że egzekucja kary pieniężnej w wysokości 13.700 zł grozić może zachwianiem jej płynności finansowe, która w przypadku niekorzystnej sytuacji na rynku doprowadzić może nawet do bankructwa. Wskazano, że w okresie od 1 stycznia 2015 r. do 31 października 2015 r. spółka zanotowała stratę w wysokości 24.009,78 zł. Podano również, że spółka posiada zobowiązania na łączną kwotę 315.045,01 zł, w tym 250.000 zł wymagalnych należności. Ponadto podniesiono, że konieczność zapłaty kary może doprowadzić do konieczności zwolnienia pracowników i likwidacji spółki. Powyższe okoliczności spółka udokumentowała stosownymi dokumentami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd zgodził się ze stanowiskiem skarżącej spółki, że uiszczenie przez nią kwoty ponad 13.700 zł, może skutkować jedną z okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu okoliczności te przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania merytorycznego skargi, tym bardziej, że wstrzymanie wykonania decyzji nie doprowadzi po stronie osób trzecich do skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie wyjaśnić należy, że zastosowaniu ochrony tymczasowej z art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., jak również z § 3 tego przepisu nie stoi na przeszkodzie regulacja wynikająca z art. 85e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. Norma zawarta w tym przepisie nie zawiera bowiem szczególnej regulacji (zob. art. 61 § 2 pkt 1 in fine p.p.s.a), która wykluczałaby możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu decyzji.
Przepis ten ma charakter wyłącznie techniczny - wskazuje m.in. termin w jakim kara pieniężna powinna być uiszczona. Nie odnosi się natomiast do kluczowej w takim przypadku kwestii nadania decyzji w przedmiocie kary pieniężnej rygoru natychmiastowej wykonalności, czy też wyłączenia wstrzymania jej wykonania na wypadek wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.