Uzasadnienie
Wojewoda Dolnośląski wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Głuszycy nr XXV/193/2020 z 22.09.2020 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w obrębie wsi Sierpnica, gmina Głuszyca, w zakresie fragmentu terenu 2U/ML – działka nr 130/2 obręb Sierpnica. Wojewoda zarzucił Radzie podjęcie załącznika graficznego do uchwały, w zakresie fragmentu terenu 2U/ML - działki nr 130/2 obręb Sierpnica - z istotnym naruszeniem art. 14 ust. 1 i 2 w zw. z art. 28 ust. 1 ustawy z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r., poz. 503) - zwanej dalej "u.p.z.p.", polegającym na wprowadzeniu w uchwale postanowień przekraczających obszar objęty planem, uprzednio określony w załączniku graficznym do uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany planu miejscowego. Zarzucając powyższe organ nadzoru wniósł o stwierdzenie nieważności kwestionowanej uchwały w części graficznej w zakresie fragmentu terenu 2U/ML - działka nr 130/2 obręb Sierpnica.
W uzasadnieniu podano, że z porównania załączników graficznych do uchwały nr II/13/2018 Rady Miejskiej w Głuszycy z 27.11.2018 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w obrębie wsi Sierpnica, gm. Głuszyca oraz zaskarżonej uchwały nr XXV/193/2020 jednoznacznie wynika, że niewielki fragment terenu 2U/ML kwestionowanej uchwały nie został objęty zakresem uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia planu. Przedmiotowy fragment oznaczony nr działki nr 130/2 znajduje się w południowej części terenu, sąsiadując z objętą zakresem przystąpienia działką nr 130/7 oraz pozostająca poza jego zakresem działką nr 129/1. Zdaniem Wojewody, tym samym naruszone zostały zasady sporządzenia planu w związku z uchwaleniem planu w granicach odmiennych od tych, które określone zostały w uchwale intencyjnej.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Głuszycy podzielił argumentację Wojewody potwierdzając, że teren ww. działki nie był objęty uchwałą o przystąpieniu do sporządzania zmiany planu miejscowego. Ze względu na niekwestionowanie stanowiska Wojewody, dającego podstawy do sprawnego rozpoznania sprawy przez Sąd, jak i nieznaczny charakter uchybienia, Burmistrz wniósł o nieobciążanie Gminy kosztami postępowania, na zasadzie art. 206 p.p.s.a.
W piśmie procesowym z 06.03.2023 r. pełnomocnik Wojewody nie zgodził się z argumentacją dotyczącą wniosku dotyczącego nieobciążania Gminy kosztami postępowania. Wskazał, że przewidziany w 206 p.p.s.a. przypadek odstąpienia od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania przez sąd musi być "uzasadniony". Nie jest uzasadnieniem do zastosowania powyższego przepisu brak kwestionowania skargi. Powyższa okoliczność świadczy wyłącznie o niepodważalności zarzutów zawartych w skardze organu nadzoru. Ponadto zauważono, że Rada podejmując skarżony miejscowy plan, naruszyła niewątpliwie w sposób istotny zasady sporządzania planu miejscowego. Tego rodzaju uchybienie nie można uznać za "nieznaczne", gdyż stwierdzenie nieważności części uchwały w zakresie jednego z głównych przeznaczeń terenu objętego granicami planu bezpośrednio wpłynie na sytuacje prawną adresatów aktu prawa miejscowego jakim jest miejscowy plan.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Dokonując kontroli legalności zaskarżonej uchwały, ze względu na jej przedmiot Sąd uwzględnił regulację szczególną zawartą w art. 28 ust. 1 u.p.z.p., zgodnie z którą nieważność aktu powoduje istotne naruszanie zasad sporządzania planu miejscowego, istotne naruszenie trybu jego sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie.
Uwzględniając powyższe i mając na uwadze zarzuty Wojewody Sąd uznał, że są one uzasadnione, gdyż przy uchwalaniu zaskarżonej uchwały doszło do istotnego naruszenia zasad sporządzania planu, co skutkować musiało stwierdzeniem nieważności uchwały w zakwestionowanej w skardze części.
Przepis art. 14 ust. 1 u.p.z.p. stanowi, że w celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego oraz określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Według art. 14 ust. 2 ww. ustawy integralną częścią uchwały, o której mowa w ust. 1, jest załącznik graficzny przedstawiający granice obszaru objętego projektem planu. Tym samym, funkcją załącznika graficznego do uchwały o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest jednoznaczne wyznaczenie granic obszaru objętego projektem planu lub projektem jego zmiany.
Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obejmuje określony obszar gminy wyznaczony granicami uchwały o przystąpieniu do jego sporządzenia. Określenie granic obszaru objętego planem wiąże radę gminy, co do terytorialnego zakresu ustaleń podjętych w planie. Rada gminy, uchwalając plan miejscowy, nie ma kompetencji do ustalania przeznaczenia terenów znajdujących się poza obszarem objętym granicami tego planu. Tym samym, nie jest dopuszczalne rozstrzyganie w planie miejscowym o przeznaczaniu gruntów, które nie znajdują się w granicach obszaru objętego ustaleniami tego planu (por. NSA w wyroku z 06.06.2018 r., sygn. akt II OSK 1689/16).
W realiach niniejszej sprawy, jak trafnie ustalił organ nadzoru – co zostało potwierdzone także przez organ gminy - teren oznaczony geodezyjnie jako działka nr 130/2 znajdujący się na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem 2U/ML (stanowiącym załącznik nr 1 do zaskarżonej uchwały) nie był ujęty w granicach obszaru objętego projektem planu określonego w załączniku graficznym nr 1 do uchwały nr II/13/2018 Rady Miejskiej w Głuszycy z 27.11.2018 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w obrębie wsi Sierpnica, gm. Głuszyca. Tym samym należy uznać, że w tym zakresie uchwalona zmiana planu miejscowego wykracza poza granice obszaru określonego załącznikiem do uchwały intencyjnej z 27.11.2018 r.
W konsekwencji należy zgodzić się ze Wojewodą, że w niniejszej sprawie w sposób istotny naruszone zostały zasady sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczące problematyki merytorycznej związanej ze stanowieniem tego aktu, tj. dotyczące uchwalania planu w granicach odmiennych od tych, które były określone w uchwale o przystąpieniu do sporządzania planu i nieprzewidzianych w niej, a co oznacza, że skarga w tym zakresie zasługiwała na uwzględnienie.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny działając zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.
O kosztach orzeczono w pkt II sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., gdyż Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania art. 206 p.p.s.a. przewidującego odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, podzielając stanowisko Wojewody przedstawione w piśmie z 06.03.2023 r.