Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją organ uchylił określoną decyzję wydaną w pierwszej instancji przez skarżącego.
W skardze do sądu administracyjnego skarżący organ wyraził i obszernie uzasadnił pogląd o braku podstaw do wydania zaskarżonej decyzji. W nawiązaniu do odpowiedzi na skargę, w której organ wniósł o odrzucenie skargi, skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja doręczona mu została jako jednej ze stron postępowania administracyjnego.
W ocenie Sądu skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Dz. U. 2012 r., poz. 270).
Jak wyjaśnił NSA w uchwale OPS 1/04 organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji z zasady nie może mieć legitymacji skargowej (art. 50 § 1 p.p.s.a. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 oraz liczne orzecznictwo sądowe powołane w tej uchwale, a także w uchwale OPS 1/03 i orzecznictwie późniejszym, w szczególności postanowieniu II OSK 2585/11). W nin. sprawie skarżący działał jako organ pierwszej instancji na mocy art. 103 ust. 1 i art. 85a ustawy Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005 r. Nr 228, poz. 1947). Z tego też względu doręczono mu zaskarżoną decyzję, nie zaś z racji przyjęcia przez organ, że skarżący jest stroną.
Sąd kontroluje legalność decyzji administracyjnej na skutek skargi złożonej przez podmiot będący stroną postępowania administracyjnego (wyjątkowo za stronę uznany przez organ pomimo braku przesłanki z art. 28 k.p.a.), nie zaś organu pierwszej instancji niezadowolonego z treści zaskarżonej decyzji. Można zauważyć na marginesie, że ustawa nie przyznaje w sposób wyraźny zdolności sądowej (a w konsekwencji zdolności procesowej) organowi, nawet temu będącemu stroną (art. 32 p.p.s.a., w nin. sprawie to SKO). Dlatego te przymioty organu pierwszej instancji rozpatruje się w ramach statusu,,skarżącego" (art. 32 p.p.s.a.) i bez nawiązania do art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.
Z podanych względów oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.