Uzasadnienie
D. W., M. W., M. W. i J. W. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 5 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania
Zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2012 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie w terminie 7 dni wpisu sądowego w kwocie 200 zł pod rygorem odrzucenia skargi.
W zakreślonym terminie M. W. i J. W. nie uiścili wymaganego wpisu, natomiast D. i M. W. złożyli na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2013 r., utrzymanym w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt II OZ 813/13, tut. Sąd odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy.
Pismami z dnia 16 października 2013 r. ponownie wezwano skarżących D. i M. W. do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nie uiścili wymaganego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu, ponieważ skarżący nie uiścili w terminie wpisu sądowego od skargi.
Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W rozpatrywanej obecnie sprawie nie budzi wątpliwości to, że skarżąca M. W. oraz skarżący J. W. nie uiścili wymaganego wpisu sądowego, co też obliguje tut. Sąd w myśl przywołanych przepisów do odrzucenia ich skargi.
Natomiast względem D. i M. W. wyjaśnić trzeba, że byli oni zobowiązani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Do uiszczenia tej opłaty wezwano skarżących w dniu 24 stycznia 2013 r. (k. 30 i 31 akt sądowych). Natomiast po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania skarżącym prawa pomocy, ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono im w dniu 7 listopada 2013 r. (k. 188 i 191 akt sądowych). Trzeba zatem powiedzieć, że ostatecznie termin do uiszczenia wpisu biegł do dnia 14 listopada 2013 r. W tym terminie wymagany wpis sądowy nie został uiszczony.
Oceniając zaistniałą sytuację faktyczną przez pryzmat obowiązującego porządku prawnego należy stwierdzić, że po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy sąd ma obowiązek, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., ponownie wezwać stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i wyznaczyć ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazać rygor jej niewykonania. Jak trafnie podnosi się w orzecznictwie sądowym, jeżeli strona skarżąca po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 95/12; postanowienie Sądu Najwyższego z 09.12.2002 r., III RN 144/02, niepubl.).
Od obowiązku tego nie zwalnia strony również ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 10.05.2010 r., sygn. akt II FZ 115/10, CBOSA). Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w sytuacji, gdy sąd wydał uprzednio prawomocne postanowienie w tym przedmiocie, nie przerywa bowiem biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odmienne procedowanie mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Co za tym idzie, skutkować by to mogło nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej obecnie sprawy, sąd odrzucił skargę, ponieważ wymagany wpis sądowy nie został uiszczony w terminie, a zatem skarga nie mogła zostać merytorycznie rozpoznana. W związku z tym, sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.