Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 17 czerwca 2015 r. oddalił skargę A. B. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 9 października 2014 r. w przedmiocie nakazu wykonania zmian i przeróbek w stawie.
Wnioskiem z dnia 24 czerwca 2015 r. pełnomocnik z urzędu r. pr. I. K. zwróciła się o doręczenie odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem na adres skarżącego. W dniu 31 lipca 2015 r. odpis opisanego wyroku został wysłany nie na wskazany we wniosku adres skarżącego, ale na adres kancelarii prawnej prowadzonej przez pełnomocnika z urzędu. Doręczenie przesyłki zawierającej odpis wyroku pokwitował w dniu 6 sierpnia 2015 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik substytucyjny.
Postanowieniem z dnia 24 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił jako spóźnioną skargę kasacyjną wywiedzioną od opisanego wyroku, która wpłynęła do tut. Sądu w dniu 16 września 2015 r.
W dniu 26 października 2015 r. pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na to postanowienie, zarzucając w nim brak doręczenia odpisu wyroku z dnia 17 czerwca 2015 r. wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi z urzędu na adres skarżącego wskazany we wniosku z dnia 24 czerwca 2015 r. Jednocześnie z zażaleniem pełnomocnik zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 179a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), uchylił wydane w dniu 24 września 2015 r. postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, uznając zażalenie za oczywiście usprawiedliwione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia należało odrzucić.
Instytucja przywrócenia terminu została uregulowana w art. 85 i następnych ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.). Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z przepisem art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. W piśmiennictwie prawniczym i orzecznictwie przyjmuje się, że niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu ma miejsce w sytuacji, gdy w ogóle do przekroczenia terminu nie doszło, a czynność została dokonana w ustawowym terminie. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął.
Dopiero bowiem wówczas czynność taka staje się bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej należy uznać za niedopuszczalny z mocy ustawy (art. 88 p.p.s.a.), co w konsekwencji skutkuje jego odrzuceniem (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Zakamycze 2006, s. 213, Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 150; postanowienia NSA: z dnia 23 czerwca 2008 r., I OZ 405/08; z dnia 16 października 2008 r., II FZ 441/08 i II FZ 442/08; z dnia 9 lutego 2010 r., II GZ 120/09; z dnia 14 lipca 2010 r., II GZ 157/10).
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Skoro odpisu wyroku z dnia 17 czerwca 2015 r. wraz z uzasadnieniem nie doręczono pełnomocnikowi z urzędu na wskazany przez niego adres skarżącego, lecz omyłkowo wysłano na adres kancelarii prowadzonej przez pełnomocnika z urzędu, to wynikający z art. 177 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej nie rozpoczął swojego biegu. Dopiero w momencie doręczenia pełnomocnikowi z urzędu na wskazany przez niego adres skarżącego, odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, co nastąpi dopiero w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 16 listopada 2015r., pełnomocnik z urzędu będzie mógł złożyć skargę kasacyjną.
Zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie nie rozpoczął biegu. Stąd też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku jako przedwczesny jest niedopuszczalny w rozumieniu art. 88 p.p.s.a. W konsekwencji, na podstawie wskazanego przepisu, orzeczono jak na wstępie.