Uzasadnienie
A. sp. z o.o. z siedzibą we W. (dalej: skarżąca spółka, strona skarżąca) reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła skargę na uchwałę Rady Miejskiej W. (dalej: organ) z dnia [...] lutego 2003 r. (Nr [...]) w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru we W. zawartego między ul. [...], wschodnią i południową granicą działki nr [...] AM[...] obręb D., ul. [...], wschodnią granicą działki nr [...] AM[...] obręb D., stopą wału rzeki O. i wschodnią granicą działki nr [...] AM[...] obręb D. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że nie została ona poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa.
Sąd pismem z 23 grudnia 2024 r. wezwał pełnomocnika skarżącej spółki do nadesłania odpisu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia, a także odpowiedzi organu na to wezwanie, jeśli taka została udzielona, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik strony skarżącej wyjaśnił, że przed złożeniem skargi nie wzywano organu do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Na wstępie wyjaśnić należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W świetle art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (obecnie t. jedn.:Dz.U. z 2024 r. poz. 609 ze zm., dalej: u.s.g.), w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie znajduje zastosowanie powyższy przepis w cytowanym wyżej brzmieniu, co wynika z art. 17 ust. 2 w zw. z art. 18 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935). Stosownie do tych przepisów, art. 52 i art. 53 p.p.s.a. oraz przepisy ustawy o samorządzie gminnym, w ich brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. po 1 czerwca 2017 r.
Jak wynika z akt sprawy zaskarżona uchwała podjęta została przed zmianą art. 101 ust. 1 u.s.g. oraz art. 53 p.p.s.a. (uchwała datowana jest na [...] lutego 2003 r.), co determinuje uznanie, że skarżąca spółka zobowiązana była do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa i do zachowania terminu do wniesienia skargi przewidzianego w art. 53 § 2 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.
Jak wynika zaś z akt sprawy oraz oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej zawartego w piśmie z 21 stycznia 2025 r., przedmiotowa skarga nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w zakresie zaskarżonego aktu. W takiej sytuacji nie można uznać, że skarżąca spółka przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.