Uzasadnienie
E. T. zaskarżyła postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 20 marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania dotyczącego przyznania uprawnień kombatanckich.
Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2003 r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych podjął postępowanie w powyższej sprawie, a decyzją z dnia 1 lipca 2003 r. Nr [...] uchylił decyzję własną z dnia 15 października 2002 r. Nr [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego i przyznał skarżącej uprawnienia przewidziane w ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t. jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371 z późn. zm.).
Mając na uwadze, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie było orzeczeniem, które - zawieszając postępowanie dotyczące przyznania uprawnień kombatanckich - uniemożliwiało merytoryczne rozpoznanie wniosku skarżącej i przyznanie jej wnioskowanych uprawnień, a wskazanymi wyżej orzeczeniami z dnia 30 czerwca 2003 r. i z dnia 1 lipca 2003 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych po podjęciu postępowania w przedmiotowej sprawie merytorycznie ją rozpatrzył i uwzględnił żądanie strony, uznać trzeba, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga stała się bezprzedmiotowa.
W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że w rozpatrywanej sprawie wydanie wyroku stało się zbędne, a zatem zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak wyżej.