Uzasadnienie
P. Ł., J. M., D. T., Z. D., D. Ż., M. L. działając przez pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na obwieszczenie Przewodniczącej Rady Miejskiej W. z dnia 7 stycznia 2008 r. o sprostowaniu błędu w uchwale nr [...] Rady Miejskiej W. z dnia 6 kwietnia 2006 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla zespołu urbanistycznego S. S. I i III.
W petitum skargi zarzucono, że wydanie obwieszczenia nastąpiło z naruszeniem prawa materialnego tj. art. 17 ust. 1 zd. drugie ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i innych aktów prawnych, polegającym na merytorycznej zmianie ww. obwieszczeniem tekstu aktu prawnego (tj. uchwały z dnia 6 kwietnia 2006 r.); art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym polegającym na zmianie planu miejscowego poprzez obwieszczenie Przewodniczącego Rady Miejskiej, z pominięciem trybu, w jakim uchwalany jest plan; § 112 ust. 1 pkt 2 i § 112 ust. 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" poprzez pominięcie w ww. obwieszczeniu podstawy prawnej sprostowania błędu. Wobec przedstawionych zarzutów skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności przywołanego na wstępie obwieszczenia.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska W. wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest obwieszczenie Przewodniczącej Rady Miejskiej W. o sprostowaniu błędu w uchwale Rady Miejskiej W. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak wskazują sami skarżący podstawę dla wniesienia rozważanego środka zaskarżenia upatrywać należy w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) – zwanej w dalszej części u.s.g. Po myśli przywołanego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Już zatem z literalnego brzmienia przepisu jasno wynika, że przedmiotem zaskarżenia w tym trybie mogą być uchwały lub zarządzenia podjęte przez organy gminy.
Organami gminy są zaś: rada (jako organ stanowiący i kontrolny – art. 15 ust. 1 u.s.g) oraz wójt (jako organ wykonawczy- art. 26 ust. 1 u.s.g.). W świetle regulacji zawartej w ustawie o samorządzie gminnym w żadnej mierze nie można zakwalifikować przewodniczącego rady jako organu gminy. Jak wynika z art. 19 ust. 2 u.s.g. zadaniem przewodniczącego rady jest wyłącznie organizowanie pracy rady oraz prowadzenie obrad. W doktrynie wskazuje się, że zadania przewodniczącego rady mają charakter czynności materialno-technicznych. Mieści się w nich reprezentowanie rady w stosunkach wewnętrznych z innymi jednostkami, nie obejmuje zaś uprawnienia do reprezentowania gminy na zewnątrz (por. A. Agopszowicz, Z. Gilowska: Ustawa o samorządzie gminnym, Komentarz Warszawa 1999 r.). Nie można więc uznać aby zaskarżone obwieszczenie wydane zostało przez organ gminy. Nie stanowi też ono ani uchwały ani zarządzenia w rozumieniu art. 101.
Skarżąc obwieszczenie przewodniczącego rady, strony jako organ przeciwko któremu kierowana jest skarga, wskazują Radę Miejską W.. Jednocześnie jednak nie określają aktu dotyczącego materii sprostowania błędu w uchwale w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który byłby przez tę Radę podjęty. Aby akt taki mógł być skutecznie zaskarżony w trybie art. 101 powinien przyjąć formę uchwały rady. Zasady podejmowania uchwał określone zostały w art. 14 u.s.g. z których jasno wynika, że uchwały zapadają w drodze głosowania. Faktem prawotwórczym jest zatem podjęcie uchwały w drodze głosowania będącego czynnością konwencjonalną zamykającą proces kreowania normy prawnej. Do tego procesu nie należy ogłaszanie uchwały (tak S. Wronkowska, glosa do wyroku NSA z 6 lipca 1994 r. SA/L 1024/94, PiP 1996, Nr 3, s. 105). Z przekazanej Sądowi wraz z odpowiedzą na skargę dokumentacji, nie wynika, aby Rada Miejska W. podjęła uchwałę w sprawie sprostowania błędu.
W konsekwencji brak też aktu organu wskazanego w skardze, który mógłby być przedmiotem skargi. Niewątpliwie z uchwałą rady nie można utożsamiać obwieszczenia jej przewodniczącego. Z przedstawionych wyżej względów zaskarżone obwieszczenie Przewodniczącej Rady Miejskiej W. nie należy do kategorii aktów, które mogą być poddane kontroli sądowej w trybie art. 101 u.s.g.
W ocenie Sądu przedmiotowe obwieszczenie nie mieści się również w katalogu rzeczowym zawartym w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej w dalszej części u.p.p.s.a. W § 2 przywołanego przepisu wskazano, że kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Jak więc z powyższego wynika analizowane obwieszczenie nie jest objęte katalogiem spraw poddanych z mocy ustawy kontroli sądów administracyjnych. Żądanie skarżących nie mieści się w żadnym z postanowień art. 3 § 2 u.p.p.s.a. Nie dotyczy bowiem prawa czy obowiązku o którym rozstrzyga się w formie decyzji administracyjnej lub w postanowieniu, jak też nie mieści się w normie prawnej zawartej w § 2 pkt 4. W przepisie tym chodzi bowiem o akty lub czynności w sprawach indywidualnych. Akty o charakterze ogólnym wymienione zostały w pkt 5 i 6 – chodzi tu o akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz akty organów tych jednostek podejmowane w innych sprawach z zakresu administracji publicznej. Jak już wcześniej wykazano w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z aktem organu gminy.
Z przedstawionych wyżej względów skarga jako niedopuszczalna podlega więc odrzuceniu.
Jednocześnie Sąd zauważa, że w świetle regulacji zawartej w art. 17 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, organem właściwym do opublikowania błędu w ogłoszonym już w dzienniku urzędowym tekście aktu prawa miejscowego jest wojewoda. Niewątpliwie jeżeli czynność ta zostanie dokonana, to właśnie ona wywołuje określone skutki normatywne, w postaci obowiązywania zapisów planu w wersji sprostowanej. Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a. postanowił jak w pkt I sentencji niniejszego orzeczenia. O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 przywołanej wyżej ustawy.