Uzasadnienie
H. S. złożyła skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. (Nr [...]) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W wyniku tej skargi strona przeciwna decyzją z dnia [...]r. (nr [...]), wydaną na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) uchyliła w całości zakwestionowaną decyzję z dnia [...]r., jak i poprzedzającą ją decyzję Starosty T. z dnia [...]r. (nr [...]), przez co zostały one na dzień orzekania wyeliminowane z obrotu prawnego.
Wobec takiego stanu faktycznego H. S. złożyła kolejną skargę do NSA, z tym że skarga obecna dotyczy decyzji kasującej uprzednio wydane decyzje w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skarga jest uzasadniona, choć z innych niż naprowadzone w niej przyczyn.
W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Badając zatem legalność zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji Sąd stwierdził, że nie może ona pozostać w obrocie prawnym.
Wskazać bowiem wypada, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 października 2001 r.(VSA 3558/00, LEX nr 51299) wyraził pogląd, który Sąd w niniejszym składzie całkowicie podziela, że "decyzja wydana w trybie art. 38 ust. 2 ustawy o NSA, po wniesieniu przez stronę skargi do Sądu, nie spełniająca wymagania uwzględnienia skargi w całości, jest decyzją wadliwą, pozbawioną podstawy prawnej z art. 38 ust. 2 ustawy o NSA, skoro wydanie decyzji nie uwzględniającej skargi w całości wykracza poza zakres dyspozycji tego przepisu".
W myśl art. 38 ust. 2 ustawy o NSA, organ administracji, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, mógł uwzględnić skargę w całości do dnia wyznaczenia przez Sąd terminu rozprawy.
W świetle tego przepisu dozwolone jest wydanie na jego podstawie jedynie decyzji (orzeczenia) uwzględniającej skargę w całości. Decyzja wydana w trybie art. 38 ust. 2 ustawy o NSA, po wniesieniu przez stronę skargi do Sądu, nie spełniająca powyższego wymagania (uwzględnienia skargi w całości), jest decyzją wadliwą, pozbawioną podstawy prawnej z art. 38 ust. 2 ustawy o NSA, skoro wydanie decyzji nie uwzględniającej skargi w całości wykracza poza zakres dyspozycji tego przepisu.
W poprzedniej skardze, na skutek której wydana została obecnie skarżona decyzja, skarżąca wnosiła o "zmianę daty wydania decyzji Starosty Powiatowego Nr [...] z dnia [...]r. zatwierdzającej projekt budowlany na datę [...]r."
W świetle powyższego rozstrzygnięcia jest oczywiste, że kontrolowana decyzja nie uwzględnia poprzedzającej ją skargi, skoro w zakresie zaskarżenia nie zawiera rozstrzygnięcia zgodnego z intencją i interesem strony wyrażonym w skardze, a ponadto uchyla decyzję organu pierwszej instancji przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.
Decyzja Wojewody D. z dnia [...]r. nie spełnia więc wymagania art. 38 ust. 2 ustawy o NSA, według którego po wniesieniu skargi do Sądu może być wydana przez organ administracji jedynie decyzja uwzględniająca skargę w całości.
Przytoczone okoliczności uzasadniają więc ocenę, że decyzja powyższa wydana została z rażącym naruszeniem przepisu art. 38 ust. 2 ustawy o NSA, co stanowiło podstawę stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 kpa).
Ze wskazanych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), należało orzec jak w punkcie I sentencji wyroku.
Orzeczenie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu (punkt II sentencji), znajduje swoje uzasadnienie W-Art. 152 przywołanej wcześniej ustawy.