Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 1 lutego 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 996/03

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Przewodniczący: Sędzia NSA - Henryka Łysikowska Sędziowie: Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk Asesor WSA - Anetta Chołuj (sprawozdawca)
-Krzysztof Caliński protokolant
Rozpoznanie
w dniu 1 lutego 2005 r. na rozprawie
Sprawa
sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia Prezydenta W. odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia I odrzucić skargę II zwrócić skarżącemu kwotę 10 zł (słownie: dziesięć złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] J. S. zaskarżył postanowienie Wojewody D. z dnia [...] nr [...] uchylające postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] nr [...] i odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie wymeldowania J. S. z miejsca pobytu stałego. Skargę wniesiono osobiście w dniu 6 maja 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu.

Według art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z treści przywołanych wyżej regulacji wprost wynika, iż poczynając od dnia 1 stycznia 2004 r. do spraw wniesionych przed tą datą będzie stosowało się "nowe przepisy". Jednak w przedmiotowej sprawie mając na uwadze fakt, iż skarga została wniesiona przez J. S. w dniu [...] dopuszczalność jej wniesienia należy oceniać wg przepisów ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 obowiązującej do dnia 31 grudnia 2003 r. ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego należało wnieść bezpośrednio do Sądu, w terminie 30 dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z dniem 1 stycznia 2004 r. przestała obowiązywać powołana ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, w życie weszła natomiast ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - dalej w skrócie p.s.a.) identycznie regulująca termin wnoszenia skarg. W myśl art. 53 § 1 ustawy p.s.a. skargę do sądów administracyjnych wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia sprawy, zaś przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.s.a. obliguje Sąd do odrzucenia skargi wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia.

Z akt sprawy wynika, że rozstrzygnięcie organu drugiej instancji doręczono w dniu 31 marca 2003 r. do rąk skarżącego, pod wskazany przez niego adres. Termin 30-dniowy do wniesienia skargi - zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonym postanowieniu - upłynął zatem 30 kwietnia 2003 r. (środa). Tak więc wniesienie skargi osobiście przez skarżącego do Sądu w dniu 6 maja 2003 r. nastąpiło z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

Ze względu na powyższe skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.s.a. jako wniesiona po terminie podlega odrzuceniu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.