Uzasadnienie
Jan R. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność zarządu miasta w K., polegającą na zaniechaniu przeprowadzenia konkursu na stanowisko kierownika samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej pod nazwą Miejsko-Gminna Przychodnia Rejonowa w K. W uzasadnieniu podał, że taki obowiązek nakłada na zarząd przepis par. 11 statutu tego zakładu opieki zdrowotnej. Statut przychodni zawiera przepisy prawne, obowiązujące zarząd miasta. Zarząd nie wykonał obowiązku wynikającego z tych przepisów, pomimo wezwania skarżącego do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżący jako mieszkaniec gminy, inwalida, jest zainteresowany rozstrzygnięciem tej sprawy, ponieważ zaniechanie powołania kierownika przychodni w drodze konkursu narusza jego prawa i prawa wszystkich mieszkańców. Funkcja kierownika przychodni z jego rozległymi uprawnieniami ma istotne znaczenie dla zapewnienia prawidłowego działania przychodni, a więc wpływa także na zakres i jakość świadczonych usług medycznych. Z tego względu zaniechanie powołania kierownika przychodni narusza prawa skarżącego i osób trzecich. Zarząd Miejski w K. podał, że skarga wniesiona przez radnego i członka zarządu miasta nie jest zasadna. Ustawa z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej w wersji aktualnie obowiązującej nie przewiduje obowiązku przeprowadzenia konkursu na stanowisko kierownika samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Postanowienie statutu ZOZ-u przewidujące powierzenie stanowiska kierownika w drodze konkursu jest więc niezgodne z ustawą.
Podjęto zresztą działania prawne, zmierzające do zmiany tego przepisu statutowego. Miejsko-Gminna Przychodnia Rejonowa w K. ma kierownika i osoba ta jest wpisana do sądowego rejestru publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Ponadto zarząd miejski podniósł, że według orzecznictwa NSA radny nie ma prawa do zaskarżenia uchwały rady gminy do sądu administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił stanowiska skarżącego.
Z okoliczności sprawy wynika, że skarżący domaga się od Zarządu Miejskiego w K. zmiany kierownika miejsko-gminnej przychodni. Uważa, że po uzyskaniu przez tę przychodnię statusu samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej należy przeprowadzić konkurs i w tym trybie ponownie obsadzić stanowisko kierownika tej przychodni.
Przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /t.j. Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./ daje legitymację do zaskarżenia uchwały organu gminy do sądu administracyjnego każdemu, czyj interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone tą uchwałą. Przesłanką skargi jest więc naruszenie indywidualnego interesu prawnego skarżącego, a nie naruszenie interesu ogólnego, społecznego, którego rzecznikiem chciałby być skarżący. Na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym nie można zatem zaskarżyć uchwały tylko na tej podstawie, że w przekonaniu skarżącego narusza ona prawo. O istnieniu interesu prawnego rozstrzygają przepisy prawa materialnego, powszechnie obowiązującego. Z takich przepisów mogą wynikać konkretne prawa podmiotowe obywatela, podlegające konkretyzacji drogą rozstrzygnięcia organu administracji publicznej. Te wszystkie uwagi odnoszą się także do skutków bezczynności organów gminy /art. 101a ustawy/.
Legitymowanym do wniesienia skargi na bezczynności organu gminy jest każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało w ten sposób naruszone. Przepisy prawne regulujące tryb obsadzania stanowiska kierownika samodzielnego zakładu opieki zdrowotnej nie dotyczą bezpośrednio sytuacji prawnej pacjentów tej przychodni.
Inaczej mówiąc, organ gminy powołując w taki czy inny sposób kierownika przychodni albo pozostawiając na tym stanowisku osobę, która nie jest akceptowana przez pacjentów, nie decyduje bezpośrednio o uprawnieniach albo obowiązkach pacjentów. Wyrażone w skardze zainteresowanie i troska o należyte funkcjonowanie przychodni zdrowia nie legitymują więc jeszcze do kwestionowania przed sądem administracyjnym aktów z zakresu polityki kadrowej gminy, prowadzonej w tej jednostce organizacyjnej.
Z tych powodów skarga nie zasługuje na uwzględnienie.