Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd ten rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 16 ust. 1 pkt 1-4 tej ustawy.
Podstawowym warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność musi być, wynikający z przepisów prawa powszechnie obowiązującego obowiązek wydania decyzji lub innego wymienionego w art. 16 ust. 1 pkt 1-4 cyt. ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym aktu administracyjnego.
Zgodnie z art. 2 ust 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych /Dz.U. nr 133 poz. 883/ ustawę stosuje się do przetwarzania danych osobowych w systemach informatycznych oraz w kartotekach. skorowidzach, księgach, wykazach i innych zbiorach ewidencyjnych.
Przepisów powyższej ustawy nie stosuje się w przypadkach gdy przepisy innych ustaw regulują odrębnie wykonywanie czynności, usuwanie uchybień, dokonywanie sprostowań itp. /art. 18 ust. 3 cyt. ustawy/.
Podnieść też należy, że zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy przetwarzanie danych jest dopuszczalne wtedy, gdy jest niezbędne do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego.
Wszelkich sprostowań w postępowaniu karnym, w tym także w postępowaniu przygotowawczym, dokonuje organ, który popełnił omyłkę.
Sprostowanie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie do wyższej instancji /art. 105 par. 1-4 Kodeksu postępowania karnego/.
Oczywiste omyłki w decyzjach administracyjnych prostuje organ, który je uczynił w drodze postanowienia, na które służy zażalenie /art. 113 par. 1 i 3 Kpa/
Skoro zatem z mocy art. 18 ust. 1 cyt. ustawy o ochronie danych osobowych, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych uprawniony jest tylko do ochrony danych osobowych wymienionych w tej ustawie, a nie należących do właściwości innych organów, przeto skarga na bezczynność Generalnego Inspektora, w sprawach nie należących do jego właściwości, takich jak w niniejszej sprawie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 27 ust. 2 cyt. ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.