Uzasadnienie
Prezydent [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] działając na podstawie art. 9b ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 19, poz. 239 i Nr 22, poz. 291) w związku z art. 28 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239 ze zm. oraz Dz. U. z 2001 r. Nr 111, poz. 1194) nadał p. A. G. stopień awansu zawodowego nauczyciela mianowanego.
W dniu 6 stycznia 2003 r. do [...] Kuratora Oświaty wpłynęło odwołanie p. A. G. od tej decyzji. Z jego treści wynikało, że decyzja jest słuszna lecz wystąpiły w niej błędy, które powinny być sprostowane oraz należało decyzję uzupełnić o brakujące informacje zgodnie ze stanem faktycznym i prawnym. [...] Kurator Oświaty uznając, iż wniosek dotyczy sprostowania aktu nadania stopnia awansu zawodowego pismem z dnia 8 stycznia 2003 r. przekazał go zgodnie z właściwością rzeczową do Prezydenta [...] o czym powiadomił p. A. G. Następnie p. A. G. w dniu 17 stycznia 2003 r. złożyła odwołanie od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. o nadaniu jej stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. Zarówno, wniosek o sprostowanie decyzji, jak i wskazane odwołania nie zostały dotychczas rozpoznane. Pomimo tego Prezydent [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] doręczoną w dniu 24 stycznia 2003 r. nadał p. A. G. ponownie stopień nauczyciela mianowanego.
Wnioskiem z dnia 4 lutego 2003 r. p. A. G. wystąpiła o sprostowanie błędu w decyzji – akcie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela z dnia [...] stycznia 2003 r., zaś w dniu 11 lutego 2003 r. złożyła odwołanie od tej decyzji do [...] Kuratora Oświaty.
[...] Kurator Oświaty powołując się na przepis art. 132 § 2 kpa przekazał odwołanie organowi, który wydał zaskarżoną decyzję w celu zajęcia stanowiska w przedmiocie uwzględnienia odwołania.
W dniu 12 maja 2003 r. Zastępca Burmistrza Dzielnicy [...] poinformował [...] Kuratora Oświaty, że odwołanie p. A. G. zasługuje na uwzględnienie w zakresie zmiany podstawy prawnej zaskarżonej decyzji.
Natomiast jego sporządzenie zgodnie z wzorem określonym w rozporządzeniu MENiS z dnia 29 maja 2002 r. (Dz. U. Nr 82, poz. 774), czego domagała się odwołująca nie jest konieczne.
W związku z powyższym [...] Kurator Oświaty pismem z dnia 6 czerwca 2003 r. wskazał organowi, który wydał decyzję w I-ej instancji możliwość zastosowania w sprawie art. 132 § 2 kpa.
W dniu 5 czerwca 2003 r. p. A. G. wystąpiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego ze skargą na bezczynność [...] Kuratora Oświaty w przedmiocie nierozpatrzenia jej odwołania z dnia 11 lutego 2003 r. od decyzji – aktu nadania stopnia awansu zawodowego z dnia [...] stycznia 2003 r.
W odpowiedzi [...] Kurator Oświaty wniósł o oddalenie skargi, gdyż bezczynność dotyczy organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Nie sposób podzielić stanowiska wyrażonego w odpowiedzi na skargę, iż organ odwoławczy nie pozostaje w bezczynności, gdyż sprawa winna być rozpoznana przez organ pierwszej instancji. W ramach jego uprawnień wynikających z art. 132 § 2 kpa. zauważyć należy, iż możliwość zastosowania przez organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji art. 132 § 1 i 2 uzależniona jest m.in. od uznania przez ten organ, iż odwołanie zasługuje na uwzględnienie w całości.
W rozpoznawanej sprawie jest niesporne, że organ pierwszej instancji uznał, iż odwołanie skarżącej zasługuje na uwzględnienie jedynie w części dotyczącej zmiany podstawy prawnej decyzji. Ponadto organ ten naruszył obowiązek wynikający z art. 133 kpa, gdyż nie przesłał organowi odwoławczemu odwołania w ciągu 7 dni od daty jego otrzymania ani też nie wydał nowej decyzji w myśl art. 132 kpa.
Jest także niesporne, że odwołanie skarżącej z dnia 11 lutego 2003 r. nie zostało przez organ odwoławczy dotychczas rozpoznane.
Organy administracji państwowej, rozstrzygając powierzone im sprawy zobowiązane są do przestrzegania reguł określonych w kodeksie postępowania administracyjnego. Do obowiązków organów należy czynne współdziałanie ze stronami w celu wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i jej załatwienie zgodnie z interesem społecznym i słusznym interesem obywatela (art. 7 kpa).
Są one obowiązane do prowadzenia postępowania w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa, art. 8 kpa.
W tej sprawie organ odwoławczy obowiązków tych nie dopełnił. Prowadzenie przez organ odwoławczy korespondencji z organem pierwszej instancji i zaniechanie działań na rzecz wyjaśnienia powodów dla których organ pierwszej instancji nie przedstawił odwołania w terminie określonym w art. 133 kpa. doprowadziło do rażącej przewlekłości postępowania i w konsekwencji nierozpoznania odwołania skarżącej w terminie.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zobowiązał [...] Kuratora Oświaty do rozpoznania odwołania skarżącej z dnia 11 lutego 2003 r. w ciągu trzydziestu dni od daty otrzymania niniejszego wyroku z uzasadnieniem.