Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy tzn. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, postanowieniem wydawanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Tymczasem sprawa Z. L. dotyczy niepodjęcia przez Ministra Sprawiedliwości działań zmierzających do stwierdzenia nieważności pisma Prezesa Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia [...] czerwca 2002 r. o odmowie udostępnienia akt sprawy Nr [...].
Skargi wnoszone w tym trybie dotyczą Działu VIII kpa i nie są one objęte kognicją sądów administracyjnych. Sądy te nie są właściwe w sprawach bezczynności organów rozpatrujących skargi i wnioski na podstawie art. 221 i następnych kpa.
Tego typu wnioski nie podlegają rozstrzygnięciu w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd też do skarg w tych sprawach nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1-4 i 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.