Uzasadnienie
Z. L. przedmiotem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego uczynił bezczynność Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej, polegającą na niewniesieniu do Sądu Najwyższego rewizji nadzwyczajnej od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2003r. w sprawie o sygnaturze akt II SAB 424-427/02. Wskazał, iż z uwagi na odmowę Ministra, skarga niniejsza jest uzasadniona.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Z. L. domaga się od Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Abstrahując od faktu, iż obecnie obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości wniesienia rewizji nadzwyczajnej od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, z zastrzeżeniem przepisu art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), wskazać należy, że skarżący żąda od organu administracji publicznej podjęcia czynności, która nie jest i nie może być załatwiona w żadnej z form wymienionych w przepisie art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę administracji (art. 3 § 3).
Oznacza to, że sprawa nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, a zatem formułowany przez Z. L. zarzut bezczynności organu w sprawie wniesienia rewizji nadzwyczajnej nie podlega kognicji sądu administracyjnego. W takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.