Uzasadnienie
W dniu 26 stycznia 2000 r. Agencja Reklamowo-Informacyjna (...) wniosła do NSA skargę na bezczynność Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, polegającą na niewykonaniu przez ten organ uchwały Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z 3 grudnia 1996 r.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik KRRiT wniósł o oddalenie skargi Agencji, jednakże nie przesłał sądowi akt sprawy administracyjnej, a w szczególności uchwały KRRiT z 3 grudnia 1996 r.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny pismem z 28 kwietnia 2000 r. zwrócił się o nadesłania akt sprawy. Następnie powyższe wezwanie zostało przez Sąd dwukrotnie ponowione, jednakże bez rezultatu.
W dniu 24 października 2000 r. odbyła się w niniejszej sprawie rozprawa przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Ponieważ pełnomocnik Przewodniczącego KRRiT nie dysponował tekstem wielokrotnie żądanej przez sąd uchwały
Rady z 3 grudnia 1996 r., sąd rozprawę odroczył i postanowił zobowiązać pełnomocnika Przewodniczącego KRRiT do doręczenia sądowi w terminie 7 dni żądanej uchwały.
Także i to orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zostało wykonane, co spowodowało wystosowanie w dniu 21 listopada 2000 r., a następnie w dniu 19 grudnia 2000 r. kolejnego pisma ponaglającego, wzywającego do wykonania omawianego obowiązku.
W dniu 15 grudnia 2000 r. Agencja Reklamowa (...) wystąpiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o ukaranie Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji za niewykonanie obowiązku wynikającego z orzeczenia sądu z dnia 24 stycznia 2000 r.
Zgodnie z art. 56 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, w razie uchylenia się organu od zastosowania się do orzeczenia sądowego, sąd na wniosek uczestnika postępowania podejmie, w zależności od charakteru sprawy i uchybienia organu, środki przewidziane w art. 31 powołanej ustawy.
Stosownie do art. 31 ust. 1 i 6 ustawy o NSA, w razie stwierdzenia przez ten sąd, że organ, którego działania lub bezczynności dotyczy orzeczenie sądu, nie wykonał w całości lub w części tego orzeczenia, sąd może orzec o wymierzeniu temu organowi grzywny. Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego 0 ukaraniu grzywną podlega wykonaniu w drodze egzekucji sądowej bez opatrywania go klauzulą wykonalności. Omawianą grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw za ostatni miesiąc kwartału poprzedzającego dzień wydania orzeczenia o ukaraniu grzywną, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, jest niewątpliwe, że Przewodniczący KRRiT w sposób rażący nie wykonał nałożonego na niego obowiązku wynikającego z postanowienia NSA z dnia 24 października 2000 r. Organ ten w rezultacie uniemożliwił sądowi /w istocie na skutek ponad rocznego uchylania się od obowiązku dostarczenia akt administracyjnych/ sprawne wykonanie funkcji, do której sąd ten został powołany na podstawie art. 184 Konstytucji oraz przepisów rozdziału 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.
W świetle powyższego, postanowieniem z dnia 23 lutego 2001 r. II SAB 20/00 Naczelny Sąd Administracyjny, na wniosek Agencji Reklamowo-Informacyjnej (...) postanowił wymierzyć Przewodniczącemu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji grzywnę w wysokości 20.000 /dwadzieścia tysięcy złotych/ z tytułu niewykonania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2000 r.