Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skargę można wnieść do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Na podstawie art. 37 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) na niezałatwienie sprawy w określonym ustawowo terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ wyższego stopnia, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.
Z analizy akt wynika, że Skarżący nie złożył zażalenia do Wojewody [...] jako organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, czyli bezczynność Prezydenta [...]. Stąd też należy stwierdzić, że Skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego we wspomnianym wyżej art. 37 Kpa i złożył skargę do NSA, która jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
W świetle powyższego, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 wzmiankowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1271) postanowiono jak w sentencji.