Uzasadnienie
W dniu 29 grudnia 2003r. T. P. złożył pismo, w którym oświadczył, że cofa skargę na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie niewydania orzeczenia dotyczącego przeniesienia na inne stanowisko służbowe, wniesioną w dniu 24 listopada 2003r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z oświadczenia T. P. wynika, że Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wydał decyzję, a bezczynność do czasu jej wydania była przedmiotem w/w skargi. W dniu 4 lutego 2004r. wpłynęło pismo, w którym skarżący sprecyzował, że przedmiotowa decyzja Szefa ABW została wydana w dniu [...] grudnia 2003r. z sygnaturą [...], zaś doręczona w dniu 23 grudnia 2003r.. Jednocześnie, wobec faktu wydania decyzji przez Szefa ABW, T. P. podtrzymał swoje oświadczenie o cofnięciu skargi na bezczynność.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z całokształtu okoliczności faktycznych wynika, iż w niniejszej sprawie cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 przywołanej wyżej ustawy, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.