Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 3 marca 2004 r., sygn. akt II SAB 394/03

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Asesor WSA Andrzej Kołodziej przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 3 marca 2004r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyznaczenie organu właściwego do załatwienia sprawy postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na m.in.: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz bezczynność organów w tych przypadkach.

Tymczasem wniosek skarżącego dotyczył wyznaczenia przez Prezesa Rady Ministrów organu właściwego do stwierdzenia nieważności oznaczonych aktów. Stosownie do treści art. 26 § 2 kpa, na który powołuje się skarżący, Prezes Rady Ministrów w określonych przypadkach wyznacza właściwy organ, lecz przepis ten nie przewiduje, aby mogło to nastąpić na wniosek strony.

W tych okolicznościach rozpoznanie wniosku skarżącego mogło nastąpić w trybie postępowania skargowo-wnioskowego uregulowanego w Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.).

W postępowaniu tym zaś brak jest podstaw prawnych do rozpatrzenia wniosku w formie przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i tym samym wyłączona jest sądowa kontrola administracji publicznej w tym zakresie.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sad Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 oraz art. 3 § 2 pkt 1-4 i 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.