Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 grudnia 2010 r. P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Szefa Inspektoratu Wsparcie Sił Zbrojnych w B. w przedmiocie rozpatrzenia odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.- zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; ze zm.; zwanej w skrócie "k.p.a."). Zażalenie to powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W związku z powyższym skarżący, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 stycznia 2011r., wezwany został do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, że złożył do organu administracji publicznej wyższego stopnia zażalenie na bezczynność Szefa Inspektoratu Wsparcie Sił Zbrojnych w Bydgoszczy, pod rygorem uznania, iż taki środek odwoławczy nie został przez niego złożony.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący nadesłał pismo datowane na dzień 17 listopada 2010r., zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i wydania decyzji ostatecznej". Adresatem pisma jest Szef Inspektoratu Wsparcie Sił Zbrojnych w B., tj. organ, którego bezczynność dotyczy, a nie organ wyższego stopnia. W treści ww. pisma skarżący, powołując się na przepisy art. 36 § 1 w związku z art. 35 § 2 "i nast." k.p.a. wnosi "o niezwłoczne usunięcie naruszenia prawa, poprzez przekroczenie określonego terminu do załatwienia sprawy", zastrzegając końcowo, iż w wypadku dalszej zwłoki "zmuszony będzie do zastosowania środków administracyjnych mających na celu zwalczanie bezczynności organu". Zdaniem Sądu z treści tego pisma skarżącego wynika zatem, że nie jest to zażalenie składane w trybie art. 37 § 1 k.p.a., ale skarga na brak właściwego prowadzenia postępowania, która zawiera w sobie zapowiedź ewentualnego skorzystania ze środka administracyjnego przeciwdziałającego bezczynności organu tj. z zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a.
Oznacza, iż zażalenie warunkujące skuteczność złożenia do sądu administracyjnego skargi na bezczynności nie zostało w przedmiotowej sprawie wniesione.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.