Uzasadnienie
W dniu 1 lutego 2005 r. (data stempla pocztowego) Mariola Z. wskazując na pismo Zastępcy Burmistrza A. nr [...] z dnia [...] 2005 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Burmistrza A. Skarżąca uzasadniając swoją skargę wskazała, że zwracała się do Burmistrza o mieszkanie oraz opisała swoją obecną trudną sytuację mieszkaniową tj. konieczność zamieszkania u brata, zaistniałe w jej mniemaniu nieprawidłowości przy wykonywaniu prac budowlanych przez sąsiada skutkujące powstaniem rysy na ścianie mieszkania, brak dostaw wody oraz nieprawidłowości przy sprzedaży przez syndyka nieruchomości w jej sąsiedztwie.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz A. przedstawił tok postępowania wszczętego pismem skarżącej z dnia 22 grudnia 2004 r. o przydział mieszkania, którego efektem było ww. pismo z 25 stycznia 2005 r. stwierdzające brak możliwości zakwalifikowania skarżącej do przydziału lokalu mieszkalnego z zasobów mieszkaniowych gminy ze względu na przekroczenie zawartego w § 6 i 11 uchwały nr [...] Rady Miejskiej A. wymogu, aby osoba ubiegająca się o zawarcie umowy najmu zamieszkiwała w lokalu, w którym na osobę przypada mniej niż 5 m2 powierzchni mieszkalnej.
Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez skarżącą w uzasadnieniu skargi Burmistrz stwierdził, że ze względu na fakt, iż właścicielem mieszkania, w którym zamieszkuje skarżąca jest jej brat Mariusz K., to on jest stroną we wspomnianych przez skarżącą sprawach tj. w sprawie dojazdu do budynku przy ul. [...] oraz w sprawie przyłącza wodociągowego do tego budynku. Burmistrz zaznaczył, że Gmina Miejska A.i nie jest właścicielem wspomnianego budynku i wobec tego nie jest stroną w konfliktach z nim związanych, a jedynie dla dobra mieszkańców podjęła się roli mediatora pomiędzy mieszkańcami a nowym właścicielem budynku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie i dodatkach mieszkaniowych (tekst jednolity Dz. U. z 1998 r. Nr 120, poz. 787; z późno zm) stosownie do art. 68 ust. 1 tej ustawy utraciła moc ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe (tekst jednolity Dz. U. z 1987 r. Nr 30, poz. 165; z późno zm.), na podstawie której przydział lokali mieszkalnych odbywał się na drodze postępowania administracyjnego poprzez wydanie decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 i nast. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071; z późno zm). Od momentu uchylenia Prawa lokalowego znajdujące się we władaniu gminy lokale nie są już przedzielane poprzez wydanie decyzji administracyjnej, lecz na podstawie umowy (wyrok NSA z 4 marca 1997r. sygn akt IISA/Gd 900/96, opublikowane w elektronicznym zbiorze orzecznictwa LEX pod nr 44253) - a więc przydział następuje na drodze cywilnoprawnej.
Zgodnie z art. 1 ust. l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; z późno zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Pomimo braku w ww. ustawie definicji sprawy z zakresu administracji publicznej (którą zawierał wart. 20 ust. 3 uchylonej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz. 368; z późno zm.), należy uznać, że także pod rządami obecnej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. sprawami z zakresu administracji publicznej są te sprawy załatwiane przez organy administracji, które nie mają charakteru cywilnoprawnego, bowiem do rozstrzygania spraw cywilnoprawnych są powołane sądy powszechne - zgodnie z domniemaniem ich właściwości zawartym w art. 177 Konstytucji RP (Dz.U. Nr 78, poz. 483, sprostowanie Dz.U. z 200 l r. Nr 28, poz. 319) oraz w art. 2 § l ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296; z późno zm.).
Skoro, jak wykazano powyżej, sprawa przydziału skarżącej lokalu mieszkalnego przez gminę miejską A. nie podlega rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej, na mocy art. 58 § l pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego należało odrzucić (tak też NSA w postanowieniu z dnia 6 lipca 2004 r. sygn. akt OSK 547/04, opubl. w ONSAiWSA z 2004 r. Nr 3 poz. 51 oraz w LEX pod nr 133820).