Uzasadnienie
P. z dnia [...] 2016 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w załatwieniu sprawy - [...] - dotyczącej samowoli budowlanej, dokonanej bez decyzji o pozwoleniu na budowę lub zgłoszenie robót budowlanych oraz zatwierdzonego projektu budowlanego polegającego na zmianie pomieszczeń piwnicznych na kotłownię z piecem grzewczym na paliwo stałe węglowe wraz z instalacją centralnego ogrzewania w nielegalnym budynku gospodarczym na nieruchomości przy ul [...] w [...].
Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi – postanowienia o wszczęciu postępowania i wydanie merytorycznej decyzji załatwiającej wniosek z dnia [...].2015r. oraz w przypadku uwzględnienia skargi o orzeczenie czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, mimo że będą podstawy do umorzenia postępowania, a także o zasądzenie kosztów postępowania.
Skarżący zarzucił organowi bezczynność polegającą na braku wszczęcia postępowania oraz niewydaniu przez organ merytorycznej decyzji w postępowaniu wszczętym jego wnioskiem z dnia [...] 2015r. dotyczącym samowolnie wykonanych robót budowlanych, z naruszeniem terminów wynikających z art. 35 § 3 K.p.a. oraz zasad określonych w art. 8 i 12 K.p.a. Wskazał, że rozpoznając jego zażalenie na niezałatwienie przez PINB sprawy w terminie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] 2015r. odmówił wyznaczenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dodatkowego terminu do rozpatrzenia sprawy z wniosku skarżącego z [...].2015r. przekazanego wraz z pismem z dnia [...].2015r. Urzędu Miasta [...] – PINB dla Miasta [...]
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że w dniu [...] 2015 r. Wydział Administracji Budowlanej Urzędu M. w [...] przekazał mu, według właściwości, pismo skarżącego z dnia [...] 2015 r. Następnie w dniu [...].2015 r. organ wydał postanowienie [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] 2015 r. W dniu [...].2015 r. do organu wpłynęło zażalenie skarżącego z dnia [...].2015 na wyżej wskazane postanowienie, po rozpatrzeniu którego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., postanowieniem z dnia [...].2016 r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Mając na uwadze powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że nie był bezczynny w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 omawianej ustawy).
W świetle natomiast brzmienia art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm.) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Jak wynika z powyższych przepisów, warunkiem skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu jest wyczerpanie środków zaskarżenia poprzez złożenie uprzednio przez stronę skarżącą zażalenia na bezczynność organu, którego bezczynności dotyczy skarga, do organu wyższego stopnia (w trybie art. 37 K.p.a.).
Trzeba mieć przy tym uwadze, że aby można mówić o skutecznym wniesieniu zażalenia na bezczynność, organ, którego dotyczy zarzut bezczynności, musi był właściwy w sprawie i zobowiązanego do podjęcia czynności, co do których pozostaje w zwłoce.
Wskazać należy w związku z tym, że w niniejszej sprawie skarżący wprawdzie wniósł w dniu [...] 2015 r. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], a więc organu wyższego stopnia w stosunku do Inspektor Nadzoru Budowlanego, pismo zatytułowane "zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie", jednakże, jak wynika z akt administracyjnych sprawy, pismo to wpłynęło do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego przed dniem, w którym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego otrzymał wniosek skarżącego z dnia [...] 2015 r. o wszczęcie postępowania w sprawie (wniosek wpłynął do PINB w dniu [...].2015 r.).
Skarżący wspomniany wniosek o wszczęcie postępowania zawarł bowiem w piśmie skierowanym do Prezydenta Miasta [...], w którym wnosił o udzielenie przez ten organ informacji dotyczących toczących się lub zakończonych postępowań dotyczących udzielenie pozwolenia na budowę lub zgłoszenia robót budowlanych polegających na zmianie pomieszczeń piwnicznych na kotłownie z piecem grzewczym na paliwo stałe węglowe i wraz z instalacją centralnego ogrzewania w nielegalnym budynku gospodarczym. Pismo to zostało przekazane w dniu [...] 2015 r. według właściwości do Inspektor Nadzoru Budowlanego z uwagi na zawarty w tym piśmie wniosek o przekazanie sprawy temu organowi, w przypadku gdyby Prezydent nie posiadał żądanych informacji, celem rozpatrzenia zawartego w omawianym piśmie wniosku w sprawie samowoli budowlanej dokonanej przez W. i H. G..
Mając na uwadze, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego był zobowiązany do podjęcia czynności w sprawie wniosku skarżącego dopiero po otrzymaniu tego wniosku i dopiero od tego dnia zaczął dla niego bieg termin do załatwienia sprawy, określony w art. 35 K.p.a., należało stwierdzić, że złożenie zażalenia na bezczynność organu przed dniem otrzymaniem przez ten organ wniosku inicjującego postępowanie było przedwczesne. Tym samym nie można przyjąć, że strona skarżąca wyczerpała środki zaskarżenia, jakie przewiduje przepis art. 52 P.p.s.a. w związku z art. 37 § 1 k.p.a.
W związku z powyższym, w świetle treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.
Niezależnie od powyższego zwrócić należy uwagę na okoliczności faktyczne i prawne wskazane w odpowiedzi Inspektor Nadzoru Budowlanego na skargę, znane skarżącemu a znajdujące potwierdzenie w aktach administracyjnych sprawy. W sytuacji gdy po wpływie do PINB wniosku skarżącego z [...]2015r. wniesionego do Urzędu Miasta [...], postanowieniem z dnia [...] 2015r. (znak [...]) organ wydał, na podstawie art. 61a K.p.a. postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego we wnioskowanej sprawie – sprawę zakończył w danej instancji. Nie można mu już od tego momentu skutecznie postawić zarzutu bezczynności. Postanowienie to zostało skarżącemu doręczone [...] 2015r. i skarżący skorzystał z przysługującego od tego orzeczenia środka zaskarżenia w postaci zażalenia do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ([...].2015r.). Bez wątpienia zatem PINB dla Miasta [...], w dacie wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność w załatwieniu tej sprawy (tj. [...].2015 r.) – nie pozostawał w bezczynności (sprawę wszakże załatwił poprzez orzeczenie formalne). Kwestionowanie treści rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza, nie może odbyć się skutecznie w drodze skargi na bezczynność organu.
Z tych powodów orzeczono jak w sentencji.