Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 września 2010 r. (sygn. akt II SA/Bd 718/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę spółki P. z siedzibą w W. na decyzję K. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) z dnia [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] nakazująca spółce P. z siedzibą w W. rozbiórkę stacji telefonii komórkowej zlokalizowanej na działce o numerze ewidencyjnym [...] przy ul. P. w B. wybudowanej bez pozwolenia na budowę. Pismem z dnia 23 września 2010 r. skierowanym do WINB Ogólnopolskie Stowarzyszenie [...] (dalej, w skrócie "Stowarzyszenie") zarzuciło PINB bezczynność polegającą na nie wyegzekwowaniu od spółki P. obowiązku rozbiórki stacji bazowej telefonii komórkowej nałożonego decyzją PINB z dnia [...].
WINB pismem z dnia 22 października 2010 r. w odpowiedzi na zarzuty Stowarzyszenia wyjaśnił, że decyzja WINB z dnia [...] została zaskarżona przez spółkę P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy i że postępowanie przed Sądem wprawdzie się zakończyło, ale wyrok się jeszcze nie uprawomocnił. WINB poinformował, że organy nadzoru budowlanego podejmą odpowiednie czynności dopiero po uprawomocnieniu się wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 14 września 2010 r. Pismem z dnia 9 grudnia 2010 r. Stowarzyszenie wniosło do tutejszego Sądu skargę na bezczynność PINB polegającą na nie wymuszeniu do dnia złożenia skargi, na inwestora wykonania decyzji WINB z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję PINB nakazującą dokonanie rozbiórki stacji bazowej telefonii komórkowej na działce nr [...] w B., przy ul. P. W uzasadnieniu skargi wskazano między innymi, że z uwagi na uzasadnione podejrzenie, iż organy odstępują od procedury egzekucyjnej, działając w celu uzyskania korzyści majątkowej koniecznym jest, aby PINB przesyłając skargę wyjaśnił, kiedy wszczyna się postępowanie egzekucyjne mające na celu doprowadzenie do wykonania obowiązku nałożonego prawomocną decyzją administracyjną i czy jest to uzależnione od pozycji materialnej osoby lub podmiotu prawnego.
W odpowiedzi na skargę PINB wyjaśnił, ze wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 14 września 2010 r. nie jest jeszcze prawomocny zgodnie z art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.), dalej powoływanej w skrócie "p.p.s.a., wobec czego z ostrożności procesowej nie wszczęto postępowania egzekucyjnego w administracji. Uczestnik postępowania spółka P. w piśmie procesowym z dnia 15 kwietnia 2011 r. wniosła o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność ze względu na brak wyczerpania przez skarżące Stowarzyszenie środków zaskarżenia uprawniających do wniesienia skargi do sądu i z ostrożności procesowej wniosła- w przypadku nieuznania przez Sąd wyżej wymienionej podstawy – o oddalenie skargi z uwagi na to, że zarzuty i wnioski skargi nie stanowią wystarczającej podstawy do jej uwzględnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Niewątpliwie bowiem skarżące Stowarzyszenie w skardze z dnia 9 grudnia 2010 r. zarzuciło PINB bezczynność polegającą na niepodejmowaniu czynności zmierzających do wyegzekwowania obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] nakazującej spółce P. rozbiórkę stacji telefonii komórkowej. Zarzut dotyczy więc nie wszczęcia przez organ postępowania egzekucyjnego, które uregulowane jest przepisami ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954; ze zm.), dalej powoływanej w skrócie "ustawa o p.e.a." Zgodnie z treścią art. 1 pkt 1 i 2 ustawy o p.e.a., określa ona sposób postępowania wierzyciela w przypadkach uchylania się zobowiązanych od wykonania ciążących na nich obowiązków, o których mowa w art. 2 oraz prowadzone przez organy egzekucyjne postępowanie i stosowane przez nie środki przymusu służące doprowadzeniu do wykonania lub zabezpieczania wykonania obowiązków, o których mowa w art.
2. Koniecznym jest więc dokonanie oceny skargi Stowarzyszenia na podstawie przepisów ustawy o p.e.a. Wskazać należy, że posiada ona własne rozwiązanie prawne regulujące kwestie bezczynności organu egzekucyjnego w podejmowaniu czynności egzekucyjnych. I tak stosownie do treści art. 6 § 1a (dodanego ustawą z dnia 6 września 2001 r., Dz. U. Nr 125, poz. 1368) na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1 (zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych), służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie.
W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy oznacza to, że skarżące Stowarzyszenie, jako podmiot którego interes prawny lub faktyczny został naruszony ma prawo wnieść skargę na bezczynność PINB do organu wyższego stopnia – tj. do WINB, który ma obowiązek ustosunkować się do niej w formie postanowienia. Jedynie w przypadku jej oddalenia wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Następnie dopiero po rozpoznaniu zażalenia przez organ wyższego rzędu – tj. Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w oparciu o art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego [vide: postanowienie WSA w Łodzi z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt II SAB/Łd 52/10, postanowienia WSA w Warszawie z dnia 24 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SAB/Wa 191/10 dostępne na stronie nsa.gov. pl, a przede wszystkim postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2003 r., sygn. akt II SAB/Ka 138/02 (System Informacji Prawnej Lex nr 109725), wydane wprawdzie w oparciu o przepisy nieobowiązującej już ustawy z dnia 11 maja 1955 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368; ze zm.) ale zachowujące swą aktualność w realiach niniejszej sprawy].
Podkreślić należy, że przepisy ustawy o p.e.a. w zakresie dotyczącym bezczynności organów w postępowaniu egzekucyjnym uznane są za mające charakter przepisów szczególnych w stosunku do przepisów p.p.s.a. (wcześniej do ustawy o NSA), a więc mających pierwszeństwo w stosowaniu, co dodatkowo potwierdza zasada prymatu weryfikacji czynności (bezczynności) na drodze postępowania administracyjnego (tak NSA w Katowicach w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2003 r., cyt. powyżej).
W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarga Stowarzyszenia, wniesiona w trybie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.