Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2008 r. A.P. złożył skargę na bezczynność Koła A w [...] podnosząc, że pomimo trzech jego pism (z dnia [...] kwietnia, [...] czerwca i [...] lipca 2007 r.) Koło nie dokonało oszacowania strat spowodowanych przez dziki na jego łące.
W odpowiedzi na skargę Koło uznało ją za bezzasadną podnosząc, iż dokonywano oszacowania strat spowodowanych przez dziki, tyle że skarżący nie zgodził się na wysokość proponowanego mu odszkodowania. W załączeniu Koło przesłało kopię protokołu wstępnych oględzin szkody z dnia [...] maja 2007 r. oraz protokołu oględzin i szacowania szkody oraz ustalenia wysokości odszkodowania z dnia [...] lipca 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, bez merytorycznego badania zarzutu skarżącego.
Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt, czynność lub bezczynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269; ze zm.). Zgodnie z art. 1 wymienionej ustawy sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę działalności administracji publicznej (tj. ich działań lub zaniechań) pod względem legalności, to jest zgodności z prawem. Kontrola ta ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270; z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Wniesiona przez skarżącego skarga dotyczy bezczynności koła łowieckiego w zakresie braku oszacowania szkód wyrządzonych w uprawach rolnych przez dziki (art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1995r. - Prawo łowieckie; tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 127, poz. 1066 ze zm.). Analiza powyższego katalogu aktów i czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, prowadzi do wniosku, że zaskarżona przez skarżącego bezczynność Koła nie należy do żadnej kategorii spraw, które mieszczą się w zakresie objętym kognicją sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 6 ustawy – Prawo łowieckie naczelnym organem administracji rządowej w zakresie łowiectwa jest minister właściwy do spraw środowiska. Administrację w zakresie łowiectwa, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, sprawuje natomiast samorząd województwa jako zadanie z zakresu administracji rządowej (art. 7 ustawy). Koło łowieckie nie jest częścią samorządu województwa. Stosownie do art. 33 ust. 1 i 2 powołanej ustawy koła łowieckie są podstawowym ogniwem organizacyjnym Polskiego Związku Łowieckiego. Posiadają osobowość prawną, a ich zadania określa statut Polskiego Związku Łowieckiego (art. 32 ust. 4 pkt 4 ustawy). Ustawa nie stanowi o powierzeniu im zadań administracyjnych z zakresu łowiectwa.
Powyższe prowadzi do stwierdzenia, iż koło łowieckie nie jest organem administracji publicznej, a czynności podejmowane przez przedstawicieli koła łowieckiego dzierżawiącego obwód łowiecki, w zakresie oględzin i szacowania szkód wyrządzonych przez dziki, nie mogą być zakwalifikowane jako działania z zakresu administracji publicznej.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.