Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 października 2024 r. F. S. (zwany dalej "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, uiszczając jednocześnie wpis sądowy od skargi w kwocie 100 złotych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 listopada 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie nr PESEL skarżącego. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 grudnia 2024 r. Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
W piśmie z dnia 15 listopada 2024 r. (wpływ 20 listopada 2024 r.) skarżący podał, że cofa skargę, bowiem bezczynność organu ustała.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935) dalej zwanej p.p.s.a.
Skarżący złożył skargę zawierającą braki formalne, w związku z czym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 listopada 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie nr PESEL skarżącego. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 grudnia 2024 r. Termin na uzupełnienie braków formalnych upłynął w dniu 19 grudnia 2024 r. Pomimo skutecznego doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych, nie zostały one uzupełnione, ziściła się więc przesłanka do odrzucenia skargi z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W piśmie z dnia 15 listopada 2024 r. (wpływ 20 listopada 2024 r.) skarżący podał, że cofa skargę, bowiem bezczynność organu ustała.
Sąd wskazuje, że nie można było ustosunkować się do wniosku skarżącego o cofnięcie jego skargi. Co do zasady merytoryczna ocena oświadczenia o cofnięciu skargi jest dopuszczalna wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu oraz został uiszczony wpis sądowy od skargi. Jeżeli pomimo wezwania wpis od skargi nie zostanie uiszczony, bądź nie zostanie usunięty brak formalny skargi, podlega ona odrzuceniu. Nie można cofnąć skargi, jeżeli nie została ona właściwie wniesiona, a z czym wiąże się spełnienie wszystkich wymagań formalnych oraz fiskalnych. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie musi skutkować odrzuceniem skargi, a nie umorzeniem postępowania na skutek złożonego wniosku o cofnięcie skargi.
Mając powyższe na uwadze skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 sentencji postanowienia, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.