Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 maja 2013 r. K.R. i R.R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie wydania decyzji w sprawie z zawiadomienia z dnia [...] października 2000 r. nr [...].
W odpowiedzi na skargę K. i R.R., organ administracyjny wniósł o jej odrzucenie wskazując, że o bezczynności organu administracji można mówić tylko wtedy, gdy wbrew obowiązkowi wynikającego z przepisów prawa organ administracji publicznej nie wydaje decyzji. Kolegium podkreśliło, iż na skutek prowadzonego postępowania zainicjowanego wnioskiem z dnia 5 września 2000 r. przez K. i R.R. została wydana decyzja z dnia [...] grudnia 2001 r. nr [...] i [...] stycznia 2002 r. nr [...] oraz kolejno wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 26 marca 2003 r. sygn. akt II SAGd 544/02 oddalający skargę na decyzje z dnia [...] stycznia 2002 r., a także decyzja z dnia [...] kwietnia 2001 r. nr [...], i wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 18 lipca 2001 r. sygn. akt II SA/Gd 1567/01, następnie postanowienie z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...] i wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 26 marca 2003 r. oddalający skargę sygn. akt II SA/Gd 4300/01 oraz postanowieniem z dnia [...] listopada 2001 r. [...] oraz wyrok z dnia 26 marca 2003 r. sygn. akt II SA/Gd 4295/01 oddalający skargę K. i R.R. na to postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy dokonuje oceny jej dopuszczalności oraz bada, czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne.
Zgodnie z art. 3 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie bezczynność lub przewlekle prowadzonego postępowania w przypadkach wydania decyzji, postanowień administracyjnych oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących indywidualnych uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, iż stan bezczynności, jako stan naruszenia prawa, trwa tak długo, jak długo organ nie załatwi sprawy lub nie podejmie innej czynności prawem przewidzianej, umożliwiającej kontynuowanie postępowania administracyjnego (wyrok WSA w Gliwicach z dn. 16 marca 2011 r., sygn. akt: II SAB/Gl 80/10, dostępne na www.nsa.orzeczenia.gov.pl), przy czym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "skarga na zwłokę w załatwieniu sprawy (...), wniesiona przez stronę po wydaniu i doręczeniu jej decyzji, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (...), gdy zaś decyzja została wydana po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpoznaniem przez ten sąd, postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (...)". (postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 1987 r. sygn. akt IV SAB 14/86 (ONSA 1987, z. 1, poz. 7 i GAP 1989, nr 18-20, s.
74) tak samo postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2004 r. sygn. II SAB/Gd 46/03, Lex nr 203323 oraz postanowienia WSA w Gliwicach z dnia 14 czerwca 2010 r., sygn. akt I SAB/GL 4/10, publ. CBOSA, z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt II SAB/GL 59/10, publ. LEX nr 785364).
W niniejszej sprawie postępowanie w sprawie zostało zainicjowane wnioskiem skarżących z dn. 5 września 2000 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 1983 r. nr [...]. W wyniku przeprowadzonego postępowania została wydana jak wyżej wskazano decyzja z dnia [...] grudnia 2001 r. oraz inne w trybie odwoławczym. Brak akceptacji wydanych decyzji i wyroków przez strony postępowania, oraz brak uzyskania rozstrzygnięcia o zakładanej przez stronę treści nie może być utożsamiany z bezczynnością organu. Za stan bezczynności organu uznaje się pasywną postawę w sprawie brak podejmowania czynności prawem przewidzianych, nie zaś brak rozstrzygnięcia zgodnego z założeniami strony. Wobec faktu, iż skarga na bezczynności organu została wniesiona po dniu doręczenia skarżącym decyzji wydanych w niniejszej sprawie, a w między czasie skarżący nie wszczynali nowego postępowania nie można mówić o zaistniałym w tym momencie stanie bezczynności organu w przedmiotowej sprawie.
Skarga na bezczynność wniesiona przez stronę po wydaniu i doręczeniu jej decyzji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu wedle treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe postanowiono jak w sentencji