Uzasadnienie
L. Ś. złożyła skargę na bezczynność Wojewody [...] w sprawie wszczętej wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...], nr [...], znak [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej I. i S. D. pozwolenia na budowę obejmującego rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wewnętrznymi instalacjami na terenie działki o nr ewidencyjnym [...] przy ul. R. [...] w B., w odległości od 1 do 4 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...] oraz na granicy z działką nr [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie wskazując, że przekazał przedmiotowy wniosek do załatwienia według właściwości Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej jak i jej pełnomocnikowi, nie było przedmiotem zażalenia i jest ostateczne, a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał się za organ właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku i decyzją z dnia [...] znak: [...], odmówił wszczęcia postępowania w wyżej wymienionej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zaważył, co następuje:
Rozpatrując skargę po myśli przepisu art. 133 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy.
Z akt sprawy wynika natomiast, że Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 194 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), po rozpoznaniu odwołania L. Ś. od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...], nr [...], znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej I. i S. D. pozwolenia na budowę obejmującego rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wewnętrznymi instalacjami na terenie działki o nr ewid. [...], w obrębie [...], przy ul. R. [...] w B., w odległości od 1 do 4 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr ewid. [...] oraz na granicy z działką o nr. ewid. [...]; oraz na rozbiórkę szop drewnianych, wydał w dniu [...] decyzją [...], w której utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Z akt wynika, że powyższa decyzja Wojewody stała się ostateczna i że w dniu [...] skarżąca złożyła do Wojewody pismo zatytułowane "Protest przeciwko łamaniu prawa", domagając się unieważnienia tych decyzji.
Z akt wynika także, że Wojewoda [...] postanowieniem z [...] znak: [...], na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) przekazał powyższe pismo jako wniosek o unieważnienie decyzji do załatwienia według właściwości Głównemu Inspektowi Nadzoru Budowlanego, wskazując, że po myśli art. 156 Kpa właściwy do rozpoznania wniosku jest właśnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał się za organ właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku, bowiem decyzją z dnia [...], znak: [...], odmówił wszczęcia postępowania w wyżej wymienionej sprawie. W uzasadnieniu swej decyzji wskazał, że decyzją z dnia [...], znak: [...], po wszczęciu postępowania na wniosek L. Ś., odmówił już stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...], znak: [...], oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta w B. z dnia [...], nr [...], znak: [...]. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] po rozpoznaniu wniosku L. Ś. o ponowne rozpatrzenie sprawy zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].
Tak więc z akt sprawy wynika jednoznacznie, że wniosek skarżącej dotyczy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr [...], znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej I. i S. D. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wewnętrznymi instalacjami oraz na rozbiórkę szop drewnianych, na terenie działki o nr ewid. [...], w obrębie [...], położonej przy ul. R. [...] w B. - utrzymanej w mocy decyzją Wojewody [...] z [...] został rozpoznany oraz że Wojewodzie [...] nie można zarzucić bezczynności skoro wniosek ten przekazał do rozpoznania Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę oddalił.