Uzasadnienie
Skarżący K. R. i R. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezydenta Miasta, polegającą na niewydaniu i niedoręczeniu do chwili obecnej uwierzytelnionego odpisu decyzji z dnia [...] grudnia 1995 r. [...] - pomimo zobowiązania wynikającego z przepisów prawa - z ich wniosku z dnia 7 grudnia 1999 r. W związku z powyższym skarżący wnosili o zobowiązanie Prezydenta Miasta do wydania i doręczenia uwierzytelnionego odpisu w/w decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Bd 65/12 i postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 grudnia 2012 r. odrzucona.
Następnie pismem z dnia [...] grudnia 2022 r. K. R. ponownie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezydenta Miasta, polegającą na niewydaniu i niedoręczeniu do chwili obecnej uwierzytelnionego odpisu decyzji z dnia [...] grudnia 1995 r. [...] - pomimo zobowiązania wynikającego z przepisów prawa - z jej wniosku z dnia 7 grudnia 1999 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę K. R. należało odrzucić.
Na wstępie należy wyjaśnić, że merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie oraz opłacona wpisem (w braku zwolnienia). Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.
Zgodnie z art. 149 w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 1-4a § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 259), zwanej dalej p.p.s.a., skarga na bezczynność może obejmować jedynie orzekanie w sprawach obejmujących:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Tymczasem skarga w przedmiotowej sprawie dotyczy wydania odpisu decyzji, tj. dokonania czynności materialno-technicznej. Tym samym sprawa nie należy do żadnej z w/w kategorii spraw podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Za czynność podlegającą kognicji sądu administracyjnego nie może być uznana np. - w opinii NSA - czynność materialno-techniczna doręczenia pisma w toku postępowania administracyjnego. Według NSA zobowiązanie organu administracji tylko do dokonania czynności materialno-technicznej, jaką jest doręczenie, nie może być dokonywane w ramach kompetencji sądu administracyjnego, zakreślonych w art. 3 § 2 pkt 1 i 8 w zw. z art. 149 p.p.s.a. (por. wyr. NSA z 25.9.2007 r., II FSK 1094/06 - orzeczenie dotyczyło postępowania podatkowego, jednakże jego skutki odnoszą się bez wątpienia również do postępowania administracyjnego normowanego przepisami k.p.a.).
W związku z powyższym sąd administracyjny nie był właściwy do rozpoznania sprawy, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.