Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 maja 2013 r. K. R. i R. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] marca 2001 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie wykupu nieruchomości w miejscowości [...], gmina [...] znak [...]. Wyjaśnili, że przedmiotowy wniosek złożyli w biurze Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w dniu [...] marca 2001 r. i od tego czasu organ nie załatwił sprawy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie. Organ wskazał, iż w prowadzonym archiwum brak jest akt sprawy z uwagi na upłynięcie 10 letniego okresu ich przechowywania. Kolegium wyjaśniło również, że na wezwanie z dnia 17 czerwca 2013 r. o nadesłanie całości akt administracyjnych sprawy znak [...], Prezydent Miasta [...] przesłał kopię pisma z dnia [...] czerwca 1993 r., jednocześnie informując, że jest ono jedynym posiadanym przez niego pismem o podanej sygnaturze. Organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie nie toczy się przed organem żadne postępowanie. Wskazał również, że zgodnie z twierdzeniami skarżących, podaniem z dnia [...] marca 2001 r. wnieśli oni o stwierdzenie nieważności postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie wykupu nieruchomości, tymczasem z załączonego do skargi wniosku wynika, że dotyczył on stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Zarządu Miasta [...].
Wniosek dotyczył jednak decyzji rozumianej jako sposób zachowania się, a nie rozumianej jako akt administracyjny. To z kolei wskazuje, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych, wobec czego organ wniósł o odrzucenie skargi. Dodatkowo SKO wskazało, że skarga nie została poprzedzona wcześniejszym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, co powoduje, iż w przedmiotowej sprawie nie spełniono warunku uprzedniego wyczerpania środka odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Wniesiona w sprawie skarga jest bowiem niedopuszczalna.
Zakres działania sądów administracyjny określa art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a.").
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. Podkreślić należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 czerwca 2001 r., sygn. akt IV SA 961/99 – w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji, w których podnoszone jest niewydanie decyzji administracji w terminie określonym w kpa, lub niepodjęcie czynności z zakresu administracji publicznej - kontrola Sądu Administracyjnego sprowadza się więc przede wszystkim do sprawdzenia, czy istotnie sprawa, w której skarżący zarzuca organowi administracji bezczynność podlega załatwieniu przez ten organ na drodze aktu administracyjnego. (LEX nr 78938).
W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynili bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia.
Jak wynika z załączonej do skargi kopii wniosku skarżących z dnia [...] marca 2001 r. wnieśli oni o stwierdzenie nieważności decyzji Zarządu Miasta [...] w sprawie wstrzymania w 1993 r. wykupu nieruchomości położonych w miejscowości [...]. Natomiast ze znajdującego się w przesłanych do tut. Sądu pisma Prezydenta Miasta [...] wynika, że pod sygnaturą wskazaną przez skarżących zarejestrowane jest jedynie zawiadomienie skierowane do Burmistrza Miasta i Gminy [...] informujące o wstrzymaniu wykupów nieruchomości położonych w [...]. Powyższe oznacza, że jak słusznie wskazał organ w odpowiedzi na skargę, skarga nie dotyczy decyzji w rozumieniu aktu administracyjnego, a jedynie dokonania określonego wyboru. Wobec tego nie było podstaw do wydania decyzji, innego aktu czy dokonania czynności w postępowaniu administracyjnym.
Mając na względnie okoliczność, iż jak wskazano wyżej, warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest wystąpienie opartej na przepisach prawa kompetencji organu administracyjnego do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., należało wniesioną w sprawie skargę jako niedopuszczoną odrzucić.