Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 lutego 2006 r. Jerzy A/ wniósł skargę na bezczynność Okręgowej Izby Radców Prawnych w B. w przedmiocie nie wydania opinii prawnej i nie zawiadomienia sądu o wypowiedzeniu pełnomocnictwa.
W odpowiedzi na skargę Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. wniosła o jej oddalenie, wskazując iż w niniejszej sprawie nie doszło do bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub też nie podjął stosownej czynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec przedstawionego żądania strony.
W związku z powyższym należy wskazać, iż z przepisów ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Oz.U. Nr 123, poz. 1059; z późno zm.) nie wynika by na Okręgowej Izbie Radców Prawnych spoczywał obowiązek dokonania czynności, których żąda skarżący.
Przy tym trzeba podkreślić, iż w myśl art. 1 § 2 pkt 2 k.p.a. w postępowaniu przed organami samorządu zawodowego radców prawnych stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, jednak tylko w takim zakresie w jakim samorządowi temu zostały powierzone zadania ze sfery administracji państwowej. Jak wynika z akt sprawy opinia prawna, której domaga się skarżący związana jest z wniesioną przez niego do Okręgowej Izby Radców Prawnych w B. skargą na radcę prawnego Jadwigę G., w której zarzucił jej naruszenie zasad etyki zawodowej. Należy w związku z tym zwrócić uwagę, iż wobec uregulowania zakresu kognicji sądów administracyjnych postępowanie w tym zakresie nie podlega kontroli sądów administracyjnych.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późno zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.