Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 sierpnia 2009 r. J. R., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Sądu Rejonowego w Szczecinie, I Wydziału Cywilnego pozew o zapłatę w postępowaniu upominawczym.
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2009r. 9sygn. akt I C 2708/09) pozew ów został przez ww. Sąd odrzucony.
Po rozpoznaniu wniesionego od powyższego postanowienia zażalenia, postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2010r. Sąd Okręgowy w Szczecinie, Wydział II Cywilny Odwoławczy (sygn. akt II Cz 381/10) uchylił postanowienie z dnia 17 grudnia 2009r., przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu Szczecin – Centrum w Szczecinie IX Wydziałowi Pracy i Ubezpieczeń.
Postanowieniem z dnia 21 września 2010r. Sąd Rejonowy w Szczecinie, IX Wydział Pracy i Ubezpieczeń (sygn. akt IXP 680/10) przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy – jako właściwemu do jej rozpoznania. W związku z oddaleniem, postanowieniem z dnia 7 stycznia 2011r. (sygn. akt VII Pz 25/10) zażalenia wniesionego od powyższego postanowienia przez stronę skarżącą, postanowienie z dnia 21 września 2010r. stało się prawomocne, wobec czego akta w dniu 24 lutego 2011r. przekazane zostały do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
W wykonaniu wezwania Sądu, skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, sprecyzował w piśmie z dnia 9 marca 2011r., iż przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność Szefa [...] Sztabu Wojskowego S. w przedmiocie wypłaty należności związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zażalenie to powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W związku z powyższym pełnomocnik skarżącego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2011r., wezwana została do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, że skarżący złożył do organu administracji publicznej wyższego stopnia zażalenie na bezczynność Szefa [...] Sztabu Wojskowego S., pod rygorem uznania, ze skarżący z takim zażaleniem nie występował.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego wskazała, iż skarżący nie występował z zażaleniem do organu wyższego stopnia na bezczynność skarżonego organu.
Tutejszy Sąd wyznaczony został do rozpoznania sprawy przez sąd powszechny co obliguje go do wszczęcia postępowania w przedmiocie wniesionej skargi, jednakże merytoryczne rozpoznanie skargi nastąpić może jedynie przy spełnieniu warunków formalnych określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiotowej sprawie natomiast warunki takie nie zostały spełnione, bowiem nie zostały w niniejszym przypadku wyczerpane przewidziane środki zaskarżenia, co skutkować musi stwierdzeniem niedopuszczalności skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.