Uzasadnienie
Skarżący J. R. wnioskiem z dnia 5 marca 2004r. zwrócił się do Ministra Rolnictwa o zwrot nieruchomości oznaczonej w Księdze Wieczystej prowadzonej przez Państwowe Biuro Notarialne w Ż. KW [...]. Argumentował, iż Naczelnik Urzędu Gminy w G. zarządzał bezprawnie Jego własnością, chcąc przypisać P. i F. R. świadczenie socjalne. Minister Rolnictwa przekazał ten wniosek do załatwienia według właściwości Wojewodzie [...], który z kolei przekazał sprawę do załatwienia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. jako organowi właściwemu.
Rozpoznając sprawę organ ustalił, iż na wniosek F. R. z dnia [...] 1975r. uzasadniony, podeszłym wiekiem i brakiem zdolności do dalszego prowadzenia gospodarstwa, Naczelnik Gminy w G. decyzją z dnia [...] 1975r. Nr [...] przejął na własność Państwa w zamian za rentę gospodarstwo rolne bez budynków położone we wsi C. o pow. 25,31 ha. Wpisu Skarbu Państwa jako właściciela nieruchomości dokonano w dniu 16 maja 1975r. na wniosek z dnia 12 maja 1975r.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. R. zarzucił organom administracji zbyt długie prowadzenie postępowania. Potwierdzeniem tego zarzutu, było w ocenie skarżącego bezpodstawne żądanie przedłożenia postanowienia o nabyciu praw do spadku po nieżyjących rodzicach oraz niezrozumienie istoty sprawy. J. R. podkreślił, że nic po rodzicach nie chce i że rodzice mieli swoją ziemię a on swoją i jej zwrotu od organów administracji się domaga.
W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, iż przedmiotem postępowania jest stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej przejęcia na Skarb Państwa w zamian za rentę, gospodarstwa rolnego stanowiącego własność P. i F. R. i że podjęcie rozstrzygnięcia w tej sprawie wymaga prowadzenia dalszego postępowania wyjaśniającego, polegającego na odszukaniu aktu własności, a także ustaleniu, kto przejął gospodarstwo po zdaniu go na rzecz Skarbu Państwa oraz w czyim obecnie znajduje się władaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z art. 52 przepisem § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późno zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." jednym z koniecznych warunków dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia jeżeli służyły one w postępowaniu administracyjnym.
Zgodnie zaś z § 3 powyższego przepisu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa wart. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Przesłanką dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skargi na bezczynność polegającą na nie wydaniu w terminie decyzji, co miało miejsce w niniejszej sprawie, jest wyczerpanie przez skarżącego środka prawnego przewidzianego wart. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego tzn. wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Jak wynika z akt sprawy skarżący tego nie uczynił. Niewyczerpanie przed wniesieniem skargi na bezczynność organu administracji, przewidzianego przepisami prawa trybu postępowania powoduje konieczność odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej, na podstawie a 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (cytowanej powyżej.).