Uzasadnienie
Pismem z dnia [...], wysłanym e-mailem, skarżący J. K. zwrócił się do Burmistrza L., w trybie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej powoływanej też jako u.d.i.p.), o udostępnienie informacji publicznej poprzez:
1.wskazanie sumy środków finansowych przekazanych szkołom pod koniec [...], z wyszczególnieniem wysokości środków dla [...]. Podanie celu przekazania niniejszych środków finansowych
- 2. Podanie wysokości jednorazowego wyrównania do pensji nauczycielom za [...].
W odpowiedzi na ww. wniosek Burmistrza L. pismem z dnia [...] poinformował skarżącego, że łączna wysokość jednorazowego dodatku uzupełniającego dla nauczycieli szkół prowadzonych przez Gminę L. w odniesieniu do [...] wyniosła [...] zł. Jednocześnie Wójt wezwał J. K. do doprecyzowania wniosku w zakresie okresu i tytułu środków finansowych przekazanych szkołom.
W związku z pismem skarżącego z dnia [...], w którym skarżący oświadczył, że nie jest w stanie doprecyzować żądania Burmistrza L. pismem z dnia [...] udzielił skarżącemu informacji, że przedmiotowa informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, wymagającej sięgnięcia do dokumentacji źródłowej, dokonania kwerend, wyliczeń i zestawień, wobec czego wnioskodawca, w myśl art. 3 ust.1. pkt 1 u.d.i.p musi wskazać powody, dla których spełnienie jego żądań będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego.
Pismem z dnia [...] skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Burmistrza L. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...] zarzucając organowi nie udostępnienie do dnia złożenia skargi pełnej żądanej informacji, ani też nie wydanie w tym zakresie decyzji odmownej i przez to naruszenie 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., skarżący wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia żądanej przez niego informacji w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Burmistrza L. wniósł o jej oddalenie podkreślając, że żądana informacja została skarżącemu udzielona w zakresie pkt 2 wniosku pismem z dnia [...], zaś informacja publiczna w zakresie pkt 1 wniosku ma charakter informacji publicznej przetworzonej, zatem bez uprzedniego wskazania przez wnioskodawcę powodów, dla których spełnienie jego żądań będzie istotne z punktu widzenia interesu publicznego, wniosek o zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej należało uznać za bezpodstawny.
Pismem procesowym z dnia [...] Burmistrz L. poinformował Sąd, że w dniu [...] wydana została decyzja o odmowie udostępnienia skarżącemu przedmiotowej informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "p.p.s.a.") sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego artykułu. Na podstawie więc tego przepisu skarga ta przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienie (pkt 1 – 3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a.
W myśl art. 149 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonanie czynności lub stwierdzenie albo uznanie uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto Sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
W kontrolowanej przez Sąd sprawie poza sporem jest, że żądana przez skarżącego informacja dotycząca sumy środków finansowych przekazanych szkołom pod koniec [...] roku, z wyszczególnieniem wysokości środków dla [...], wskazana we wniosku z [...] stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p., a organ jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia tej informacji publicznej. Bezspornym w niniejszej sprawie jest również, że już po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność organu, niemniej jednak przed dniem orzekania w tym przedmiocie przez Sąd, organ wydał decyzję z dnia [...] w sprawie wniosku skarżącego.
Tym samym, jeśli nawet organ pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego to stwierdzić należy, że wskutek wydania powyższej decyzji stan ten ustał. Tak więc, na chwilę rozpoznania przez Sąd sprawy żądanie skarżącego w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe. Zaistniała więc przesłanka do umorzenia postępowania sądowego z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd nie może w takiej sytuacji zobowiązać organu do rozpoznania wniosku skarżącego, bowiem wniosek ten został już przez organ rozpoznany poprzez wydanie decyzji w sprawie.
W ocenie Sądu bezczynność organu miała jednak miejsce przed złożeniem przez skarżącego skargi.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust.
2. Z ust. 2 art. 13 u.d.i.p. wynika, że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informacje, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.
Tak więc, załatwienie sprawy przez organ winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia złożenia przez skarżącego sprecyzowanego wniosku. Organ winien więc w tym terminie udostępnić żądaną przez skarżącego informację bądź wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia. Jeśli zaś organ uznał, że informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub formie określonych we wniosku, winien na podstawie art. 14 ust. 2 u.d.i.p. powiadomić pisemnie skarżącego w ww. terminie o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazać, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie.
Biorąc jednak pod uwagę całokształt okoliczności sprawy Sąd uznał, że bezczynność organu w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z treści pisma organu z dnia [..] wynika bowiem, że od tej daty organ miała już wiedzę o treści wniosku, ale nie podejmował czynności do realizacji przedmiotowego wniosku w trybie wyżej wskazanym. Zwłoka w załatwieniu wniosku wynikała więc z braku dopełnienia przez organ odpowiedniej staranności w realizacji tegoż wniosku, co stanowi oczywiste naruszenie przepisów u.d.i.p.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 149 ust. 1 i art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym i drugim postanowienia.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 §1 p.p.s.a.