Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 maja 2009 r. J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], w przedmiocie wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego.
W wykonaniu wezwania Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 lipca 2009r. skarżący oświadczył, iż składał zażalenie na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] do organu administracji publicznej wyższego stopnia, przesyłając jednocześnie skargę skierowaną za pośrednictwem Komendanta Miejskiego Policji w [...]do Prezesa Rady Ministrów, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Komendanta Głównego Policji, z treści której wynika, iż dotyczy ona "wszczęcia postępowań administracyjnych w sprawie decyzji ostatecznych Komendanta Miejskiego i Wojewódzkiego Policji z 2006r. o wypłacenie równoważnika pieniężnego za remont mieszkania za lata 2006 – 2008".
Jak wynika z pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], skarżący nie składał za pośrednictwem tegoż organu zażalenia na bezczynność do Komendanta Głównego Policji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm. – zwanej dalej "kpa"). Zażalenie to powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia, w omawianym przypadku – Komendanta Głównego Policji w Warszawie.
Jak wynika z załączonej do pisma skarżącego z dnia 24 lipca 2009r. kopii "skargi" z dnia 17 marca 2009r. skierowanej za pośrednictwem Komendanta Miejskiego Policji w [...] do Prezesa Rady Ministrów, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Komendanta Głównego Policji, pismo to nie stanowi zażalenia na bezczynność o którym mowa w art. 37 k.p.a. dotyczy bowiem wszczęcia postępowań w sprawie decyzji wydanych przez Komendanta Miejskiego Policji w [...] i Komendanta Wojewódzkiego Policji w roku 2006 – uchylenia lub zmiany tych decyzji, stwierdzenia ich nieważności lub wznowienia postępowań w zakresie wydania decyzji wyżej wymienionych organów. Z przedłożonej "skargi" nie wynika, iż stanowi ona zażalenie na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w sprawie wydania decyzji administracyjnej dotyczącej wypłaty równoważnika za remont mieszkania za rok 2009r. – co stanowi przedmiot wniesionej w niniejszej sprawie skargi.
W tym stanie rzeczy, wobec nie wyczerpania środków zaskarżenia, Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) skargę, jako niedopuszczalną, odrzucił.