Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 marca 2011r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalił wniosek R. Ł. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wydania dokumentów. W uzasadnieniu wskazano, iż jak wynika z przedłożonego przez skarżącą urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, posiada ona środki pieniężne na poniesienie kosztów sądowych, w związku z czym nie spełnia ona kryteriów przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W złożonym sprzeciwie skarżąca zakwestionowała wyżej wskazane rozstrzygnięcie, wskazując iż sytuacja jej uległa zasadniczej zmianie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.
Na wstępie należy zauważyć, iż przesłanki przyznania przez Sąd prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym określono wart. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie, z którym przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na zainteresowanym. To strona bowiem powinna we wniosku wykazać, że istnieje przesłanka pozytywna dla przyznania prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być sporządzony rzetelnie i powinny w nim się znaleźć wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę w tym zakresie.
Analiza podanych przez skarżącą okoliczności pozwala na stwierdzenie, że wykazała ona zasadność swego wniosku. Skarżąca prowadząca wraz z mężem wspólne gospodarstwo domowe, osiąga co prawda stały comiesięczny dochód z emerytury każdego z małżonków, jednakże niemal w całości jest on wykorzystywany na bieżące wydatki, w tym pokrycie kosztów leczenia i rehabilitacji męża skarżącej, będącego osobą chorą i niepełnosprawną. Jak wynika z zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy dochód skarżącej uległ pomniejszeniu i wynosi obecnie [...]zł netto, podczas gdy uprzednio wynosił [...]Jak ponadto wynika z przedstawionych przez skarżącą dokumentów, małżonek skarżącej jest po przebytej amputacji kończyny dolnej, w związku z czym znacznie wzrosły koszty lekarstw i rehabilitacji męża skarżącej, zaliczonego od grudnia 2010r. do osób niepełnosprawnych w stopniu znacznym, w tym na przykład koszt pobytu w sanatorium w wysokości 1330,00.
W sytuacji takiej uznać należy, iż strona skarżąca nie jest w stanie żadnych dodatkowych kosztów związanych z postępowaniem sądowym, w związku z czym należało na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec o przyznaniu wnioskodawczyni prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.