Uzasadnienie
T. R. wniósł w imieniu C. J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Zarządzeniem z dnia [...] lipca 2020 r. wezwano T. R. do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wykazanie, że jest on umocowany do reprezentowania skarżącego stowarzyszenia (odpis KRS)
Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone stronie w dniu [...] sierpnia 2020 r.
Siedmiodniowy termin przysługujący na uzupełnienie braków formalnych skargi, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia pisma, upłynął zatem z dniem [...] sierpnia 2020 r. Dotychczas strona nie ustosunkowała się do wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a.").
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wymogi formalne skargi określa przepis art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 ab initio p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 tej ustawy. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ustawodawca w ramach tej regulacji, ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymóg podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
Stosownie do postanowień art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
W przypadku stwierdzenia przez sąd, że skarga nie spełnia warunków formalnych, stosownie do postanowień art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący jest uprawniony do wezwania strony do jej uzupełnienia lub poprawienia, pod rygorem określonych skutków prawnych – w przypadku wniesienia skargi - pod rygorem jej odrzucenia. Jedynie spełnienie wszystkich wymogów formalnych stawianych przez ustawodawcę skardze, gwarantuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem tylko prawidłowa pod względem formy i treści skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. W przypadku, gdy skarżącym jest osoba prawna (tak jak w rozpatrywanej sprawie) skarga musi być podpisana przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób. W art. 29 p.p.s.a. ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie stosownym dokumentem.
Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne podmioty musi opierać się na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i sposób prowadzenia działalności. Wykazanie umocowania wymaga zatem stosownego dokumentu (np. odpisu Krajowego Rejestru Sądowego, uchwały). Zatem aby podpisujący skargę w niniejszej sprawie T. R. mógł skutecznie wnieść skargę, musi wykazać, za pomocą dokumentu, iż jest osobą uprawnioną do reprezentacji fundacji.
Skarżącą w niniejszej sprawie jest stowarzyszenie C. J.. Zgodnie z art. 49 ust. 1 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 1500) stowarzyszenia, inne organizacje społeczne i zawodowe, fundacje oraz samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej podlegają obowiązkowi wpisu do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. W związku z tym, że do skargi nie został dołączony odpis z KRS skarżącej, z którego wynikałby sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie ww. dokumentu obejmującego swym zakresem dzień sporządzenia skargi.
W zakreślonym przez Sąd terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Mając powyższe na uwadze, stosownie do brzmienia art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zobligowany był do odrzucenia skargi – o czym orzeczono w sentencji postanowienia.