Uzasadnienie
E. i K. Z. złożyli skargę na bezczynność Prezydenta Miasta T. w przedmiocie likwidacji składowiska odpadów zlokalizowanego na nieruchomości ul. P. [...] w T., wnosząc o zobowiązanie Prezydenta do załatwienia sprawy likwidacji tego składowiska, zasądzenie kosztów postępowania. Wskazali, że w związku z faktem podwyższania poziomu terenu tej nieruchomości przy wykorzystaniu odpadów budowlanych - gruzu betonowego, ceglanego i ziemi przez właściciela tej nieruchomości P. S., prowadzone było postępowanie, zakończone decyzją [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r., w której nakazano mu zaprzestanie degradacji gleb polegającej na przyjmowaniu odpadów i podwyższaniu nimi powierzchni terenu. Decyzja ta nie została wykonana, a P. S. (sąsiad skarżących) nadal nawozi odpady budowlane na swoją działkę.
Odpowiadając na skargę Prezydent T. wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie wskazując, że aktualnie nie toczy się przed organem żadne postępowanie, a Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. w lutym 2010 r. umorzył postępowanie w sprawie wydania decyzji o nałożeniu obowiązku przeprowadzenia działań zapobiegawczych lub naprawczych na nieruchomości P. S.. Decyzja ta, po rozpatrzeniu odwołania K. Z. została utrzymana w mocy przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Jednocześnie organ nie zaprzeczył istnienia decyzji z [...] sierpnia 2005 r., natomiast pełnomocnik skarżących nie zaprzeczył, iż zostały wydane wskazywane przez organ decyzje Regionalnego i Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po myśli regulacji prawnych zawartych w przepisach ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. z 2012 r., poz. 270) kontrola działalności organów administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 8 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub też nie podjął stosownej czynności.
Jest natomiast w niniejszej sprawie okolicznością bezsporną, że dnia [...] sierpnia 2005 r. Prezydent Miasta T. wydał decyzje ([...] i [...]), utrzymane w mocy decyzjami Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2005 r. (znak: [...] i [...]), które zobowiązywały P. S., zamieszkałego w T. przy ul. P. [...], do zaprzestania degradacji gleb na terenie swoich działek nr [...],[...] i [...] oraz usunięcia składowanych na terenie działki [...] położnej w T. - ul. G. [...] odpadów.
Wykonanie powyższej decyzji stanowiłoby niewątpliwie, w ocenie Sądu realizację oczekiwań skarżących zmierzających do zlikwidowania odpadów wskazanych na sąsiednich działkach. Jest także okolicznością bezsporną, że skarżący nie złożyli skargi na rozstrzygnięcie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. i Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o umorzeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o nałożeniu obowiązku przeprowadzenia działań zapobiegawczych lub naprawczych na nieruchomości P. S..
W ocenie Sądu w tych okolicznościach sprawy nie można więc stwierdzić bezczynności organu - tj. Prezydenta Miasta T.. Niewątpliwie wykonanie decyzji organu z [...] sierpnia 2005 r. stanowiące realizację oczekiwań skarżących, czyli zlikwidowanie odpadów na sąsiadujących z ich posiadłością działkach winno nastąpić w trybie ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.). Z samej skargi zresztą oraz z odpowiedzi na skargę wynika - co należy tu podkreślić - że nałożono na P. S. grzywnę w celu przymuszenia, czyli zastosowano środek przewidziany ww. ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W tym stanie rzeczy po myśli art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako bezzasadną oddalono, nie znajdując - jak o to wnosił organ w pierwszej kolejności- podstaw do jej odrzucenia.