Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. A.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Wojewody [...], który nie rozpatrzył pisma z dnia 16 listopada 2006r. będącego skargą na Starostę [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Środek dyscyplinujący organy administracji publicznej w zakresie terminowego załatwienia spraw administracyjnych w postaci skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego, powiązany jest z kompetencjami tego sądu do rozstrzygania skarg na określone czynności z zakresu administracji publicznej.
Z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 z późn. zm.) wynika, że skarga na bezczynność służy w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a, to jest, gdy organ nie wydaje decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W wymienionej wyżej kategorii aktów lub czynności nie mieszczą się czynności podejmowane w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII kpa (art. 221-256 kpa). W takim postępowaniu nie rozstrzyga się bowiem konkretnej sprawy administracyjnej. Konsekwencją tego jest, że w tym postępowaniu nie przysługuje również skarga do sądu administracyjnego na bezczynność.
Tymczasem skarga A.K., z uwagi na jej przedmiot należący do wymienionych w art. 227 kpa, podlegała rozpatrzeniu przez adresata w trybie wskazanego rozdziału VIII kpa i rozporządzenia Rady Ministrów z 8 stycznia 2002r. w sprawie organizacji, przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. nr 5, poz. 46). W sprawie, której dotyczyła skarga z [...] listopada 2006r. Wojewoda [...] nie był zobowiązany do wydania rozstrzygnięcia w formie decyzji postanowienia lub innego aktu.
Z powyższych względów skargę z dnia [...] grudnia 2009r. jako nie podlegającą kognicji sądu administracyjnego należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucić wobec jej niedopuszczalności.