Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny (w skrócie: WSA) w Bydgoszczy pozostawił bez rozpoznania wniosek H. P. o przyznanie prawa pomocy, wskazując, że występujący w jej imieniu R. M. nie jest żadną z osób wskazanych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm; zwanej w skrócie "p.p.s.a."), uprawnionych do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
W piśmie z dnia 4 lutego 2010 r. R. M. złożył zażalenie na ww. postanowienie, w załączeniu przesyłając powtórnie udzielone mu przez H. P. "upoważnienie" z dnia 5 maja 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się w skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Oznacza to, że w postępowaniu zażaleniowym odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 178 p.p.s.a. zgodnie z którym "Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie."
W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że R. M. jest zięciem skarżącej H. P., tzn. że nie jest żadną z osób wskazanych w art. 35 § 1 p.p.s.a, które mogą być pełnomocnikiem strony skarżącej przed sądem administracyjnym.
Ze względu na powyższe, uznając za niedopuszczalne zażalenie wniesione przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem strony skarżącej, stosownie do art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd odrzucił zażalenie.