Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 marca 2012 r. K. i R. R. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie inwestycji polegającej na budowie wodociągu dla kompleksu utylizacji odpadów.
Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2012 r. skarżący zostali wezwani do wykazania, że składali zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność Starosty [...] w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że z takim zażaleniem nie występowali.
Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie skarżąca otrzymała dnia 14 maja 2012 r., a skarżący 15 maja 2012 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 34 i 35). Termin do wykonania przez skarżących wezwania mijał dla nich odpowiednio 21 maja 2012 r. dla skarżącej i 22 maja 2012 r. dla skarżącego.
Mając na względzie fakt, że na powyższe wezwanie nie było ze strony skarżących odpowiedzi Sąd uznał, że zażalenia do organu wyższego stopnia skarżący nie złożyli a tym samym uchybili art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) który stanowi, że nie można wnieść do sądu administracyjnego skargi przed wyczerpaniem środków zaskarżenia przysługujących stronie w toku postępowania administracyjnego.
Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazali jakoby mieli złożyć zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność Starosty [...] i tym samym spełnić warunek do uzyskania uprawnienia do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a.