Uzasadnienie
W dniu 20 kwietnia 2006 r. Magdalena B. złożyła w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w T. wniosek o wpisanie na listę radców prawnych.
Wobec braku rozstrzygnięcia wniosku w dniu [...] 2006 r. skarżąca złożyła skargę na bezczynność Rady Okręgowej Izba Radców Prawnych w T. podnosząc, że Rada nie tylko przekroczyła 30-to dniowy termin do załatwienia sprawy, ale też dopuściła się obrazy art. 24 § 1 i art. 25 § 1 pkt 2 ustawy o radcach prawnych, nie realizując praw ustawowych skarżącej poprzez wpisanie jej na listę radców prawnych.
W odpowiedzi na skargę Rada Okręgowej Izba Radców Prawnych wniosła o jej oddalenie wyjaśniając, że w wyniku złożonego przez skarżącą zażalenia do Krajowej Rady Radców Prawnych organ ten wyznaczył Radzie w T. termin na załatwienia sprawy do [...] 2006 r.
W dniu [..] 2006 r. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w T. przesłała Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy odpis uchwały nr [...] odmawiającej wpisania Magdaleny B. na listę radców prawnych. W odpowiedzi na skierowane w związku z tym zapytanie Sądu skarżąca podtrzymała skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie należy zwrócić uwagę, że w postępowaniu ze skargi na bezczynność organu sąd administracyjny bada jedynie kwestię, czy organ administracji był zobowiązany do wydania tego typu rozstrzygnięcia, o które wnosił do organu skarżący oraz czy organ ów nie pozostaje w bezczynności tj. czy w sposób nieuzasadniony przedłuża postępowanie. Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność organ administracji wydał decyzję lub inny akt, to sam ten fakt nie powoduje, że sąd administracyjny podejmuje kontrolę wydanego przez organ administracji rozstrzygnięcia. Fakt ten ma jedynie znacznie dla kwestii oceny zasadności skargi na bezczynność organu (por. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 466 - 467).
Jednakże kontrola zasadności skargi zawsze poprzedzana jest oceną jej dopuszczalności.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Takim środkiem w przypadku skargi na bezczynność jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm.; zwanej dalej "k.p.a."). Bez względu na formę czynności, jaką podejmie organ właściwy do rozpoznania zażalenia z art. 37 § 1 k.p.a., zażalenie można uznać za skuteczne w postępowaniu sądowym w przedmiocie bezczynności, dopiero po upływie okresu umożliwiającego organowi wyższego stopnia dokonanie czynności, o których mówi art. 37 § 1 k.p.a. Stosownie do art. 35 § 3 zdanie pierwsze k.p.a. okresem tym jest jeden miesiąc (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 1998 r., sygn. akt I SAB/Gd 8/97, opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX pod nr 33599).
W przedmiotowej sprawie skarga do sądu administracyjnego została wniesiona za pośrednictwem organu w dniu 25 maja 2006 r. (prezentata na oryginale skargi). Według twierdzeń organu (w odpowiedzi na skargę) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie zostało wniesione w dniu 29 maja. W wyniku zobowiązania na rozprawie w dniu 5 października 2006 r. skarżąca przedłożyła kierowane do "Okręgowej Rady Radców Prawnych w T." wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (odpowiadające wymogom zażalenia z art. 37 § 1 k.p.a.), opatrzone datą 23 maja 2006 r. Wobec braku przedłożenia dowodu nadania tegoż wezwania (do czego skarżąca była także zobowiązana przez Sąd) wątpliwe jest, czy owo "wezwanie" (jak wyżej wskazano - w istocie zażalenie) zostało złożone w dniu 23 maja, tj. przed wniesieniem skargi. Przyjmując nawet, że w dniu 23 maja zażalenie nie tylko zostało sporządzone, ale także złożone organowi, to pomiędzy złożeniem zażalenia a złożeniem skargi upłynęło zaledwie dwa dni. Nie można zatem uznać, że przed wniesieniem skargi doszło do wyczerpania przysługującego skarżącej środka zaskarżenia.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Sąd skargę odrzucił.