Uzasadnienie
Skarżący Jan P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Dyrektora Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w B. w przedmiocie sprzedaży na zasadzie pierwszeństwa nieruchomości rolnej o obszarze 10 ha, położonej w miejscowości Kowalewo, gm. Szubin.
W odpowiedzi na skargę z [...] 2006 r. pełnomocnik Dyrektora Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w B. wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie podnosząc, iż wniesiona skarga ze względu na swój przedmiot należy do spraw indywidualnych o charakterze cywilnoprawnym. Wskazano, iż ewentualne przeniesienie własności nieruchomości rolnych należących do Skarbu Państwa odbywa się w oparciu o czynności cywilnoprawne (umowa sprzedaży), co przesądza ostatecznie o kognicji sądów powszechnych do rozstrzygania sporów powstałych na tle takich spraw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej wart. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 tego przepisu.
Zgodnie zaś z treścią art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), a także inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (pkt 4).
W wyroku z dnia 17 grudnia 1985 r., III SA 988/85, aNSA 1985, nr 2, poz. 38, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "stwierdzenie zawarte wart. 104 k.p.a., że załatwienie sprawy następuje przez wydanie decyzji, odnosi się tylko do sytuacji, gdy z mocy przepisów prawa materialnego lub innych załatwienie sprawy powinno nastąpić w tej prawnej formie."
Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że jej przedmiotem jest wystąpienie skarżącego z roszczeniem wobec organu administracji o zawarcie umowy cywilnoprawnej - umowy sprzedaży nieruchomości rolnych należących do Skarbu Państwa, w związku z obowiązującą w tym przedmiocie regulacją zawartą wart. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz.U. Nr 208, poz. 2128 z późń. zm.). Skuteczność umowy sprzedaży, bez względu na jej rodzaj, zależy od złożenia zgodnych oświadczeń woli stron stosunku cywilnoprawnego, podlegając w tym zakresie reżimowi prawnemu określonemu przez materialne przepisy cywilnoprawne. Stąd też wynika kognicja sądów powszechnych jako właściwych do rozpatrzenia w trybie właściwym dla tego rodzaju spraw powstałego sporu.
Z powyższego wynika jednoznacznie, że żądanie skarżącego nie podlega zatem rozstrzygnięciu przez organ w formie decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego niż określone wart. 3 § 2 pkt 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Innymi słowy, w przedmiotowej sprawie przepisy prawa nie dają podstaw do wydania aktu czy podjęcia czynności, o jakich mowa wart. 3 § 2 pkt 1 - 4.
Wobec powyższego brak jest przesłanek do przyjęcia, że bezczynność organu w przedmiocie uwzględnienia żądań skarżącego podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.