Uzasadnienie
K. R., zwany dalej skarżącym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Zarządu Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej w B.. Bezczynność ta miała polegać na niewydaniu rozstrzygnięcia przez Zarząd Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej w B. o uporządkowaniu końcowego odcinka ulicy Zawodzie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż sprawa nie mieści się we właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, ponieważ wnoszenie skarg na bezczynność organów administracji jest dopuszczalne tylko w wówczas, gdy nie wydają one rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.)- zwanej dalej p.p.s.a., będąc do tego zobowiązanym przez obowiązujące prawo
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 p.p.s.a.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu. W związku z powyższym skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko jeżeli organ administracji publicznej, będąc do tego prawnie zobowiązanym nie podejmuje decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3) oraz innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 4).
Z analizy akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi skarżącego jest wydanie rozstrzygnięcia związanego z jego wnioskiem o uporządkowanie końcowego odcinka ulicy Zawodzie.
Z powyższego wynika jednoznacznie, że żądanie skarżącego nie podlega rozstrzygnięciu przez organ w formie decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Przedmiot skargi nie dotyczy materii, w której organ byłby zobligowany na podstawie prawa materialnego do wydania jakiejkolwiek decyzji, czy postanowienia, a przedmiot sprawy jest związany wyłącznie z zarządzaniem ruchem drogowym.
Ponadto należy zauważyć, iż wniosek skarżącego podlega rozpoznaniu w trybie przewidzianym w dziale VIII k.p.a.
W doktrynie i orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, iż postępowanie w sprawie skarg i wniosków nie kończy się decyzją administracyjną - nie ma charakteru jurysdykcyjnego. W związku z powyższym nie jest zatem w takiej sprawie dopuszczalne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. W postanowieniu z dnia 9 grudnia 1999 r. (III SAB 7/99, ONSA 2001, nr 1, poz.
- 27) Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, iż ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.