Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczyz 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SAB/Bd 48/08

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Skład
sędzia WSA Małgorzata Włodarska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 2 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi T.G. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie wymeldowania i wysiedlenia postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. T.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie wymeldowania i wysiedlenia A.Ś. z córką K.Ś. z domu przy ul. C. [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm.). Zażalenie to powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia, w przedmiotowej sprawie – Wojewody [...], co wynika z art. 50 ust. 2 i 3 ustawy z dn. 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 139, poz. 993).

W związku z powyższym, pełnomocnik skarżącego, zarządzeniem z dnia 23 lutego 2009r., wezwany został do udzielenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi informacji, czy skarżący składał do organu administracji publicznej wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy przez Burmistrza Miasta [...].

Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy pisma, stanowiącego odpowiedź pełnomocnika skarżącego na powyższe wezwanie, jako zażalenia winny być traktowane pisma T.G. z dni: [...] sierpnia 2008r., [...] sierpnia 2008r., [...] sierpnia 2008r., [...] września 2008r., [...] września 2008r., [...] września 2008r., [...] września 2008r., [...] października 2008r., [...] października 2008r. oraz [...] listopada 2008r. Wszystkie z wymienionych pism jednakże są pismami datowanymi na dzień późniejszy niż dzień złożenia skargi w przedmiotowej sprawie, nie można zatem traktować ich, jako zażaleń złożonych przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy

W tym stanie rzeczy, wobec nie wyczerpania środków zaskarżenia, Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) skargę, jako niedopuszczalną, odrzucił.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 4 maja 2009 r., dokument z 21 listopada 2008 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.