Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2013 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przyznał M. K. prawo pomocy obejmujące ustanowienie radcy prawnego. Pełnomocnik skarżącego radca prawny K. C. złożył dnia 14 czerwca 2013 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia tutejszego Sądu z dnia 14 marca 2013 r. o sygn. akt II SAB/Bd 49/13 oraz wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 221,40 zł (łącznie z podatkiem VAT) stosownie do przepisu § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) i pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Stawka ta w sprawach wymienionych w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) cyt. rozporządzenia, wynosi 240 zł. Natomiast stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) cyt. rozporządzenia 75% tej stawki.
Mając na względzie powyższe, stosownie do art. 250 oraz 258 § 2 pkt 8) cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.