Uzasadnienie
Pełnomocnik Stowarzyszenia Obrony Zwierząt w J. złożył skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Ł. w przedmiocie nieudostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem Stowarzyszenia z... 2014 r., wnosząc o stwierdzenie, że: 1) bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Ł. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 2) zobowiązanie Burmistrza do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem, 3) zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Uzasadniając skargę wskazał, że w dniu. 2014 r. skarżący złożył drogą elektroniczną do Burmistrza Miasta i Gminy Ł. (na adres urzad@.... pl pobrany z Biuletynu Informacji Publicznej Miasta i Gminy Ł.) wniosek o udostępnienie informacji publicznej: 1) z kim (imię, nazwisko lub nazwa, adres) gmina miała obowiązujące w 2013 r. umowy albo komu (imię, nazwisko lub nazwa, adres) udzielała doraźnych zleceń wyłapywania/ odławiania bezdomnych zwierząt? 2) z kim (imię, nazwisko lub nazwa, adres) gmina miała obowiązujące w 2013 r. umowy albo komu (imię, nazwisko lub nazwa, adres) udzielała doraźnych zleceń zapewniania opieki bezdomnym zwierzętom? 3) ilu bezdomnym psom/kotom zapewniono opiekę na koszt gminy w 2013 r. (nie licząc zwierząt, którymi zajęto się w latach poprzednich)? 4) jaki był w 2013 r. koszt realizacji całego zadania przewidzianego ustawą o ochronie zwierząt (wyłapywanie /odławianie, opieka, usługi weterynaryjne, dokarmianie, inne)? oraz 5) o udostępnienie treści i postaci umowy (umów) o zapewnianie opieki bezdomnym zwierzętom w 2013 r.
Ponieważ w terminie przewidzianym w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej podmiot obowiązany do udostępnienia informacji nie zareagował na wniosek, w dniu... 2014 r. wnioskodawca drogą elektroniczną ponowił żądanie udostępnienia informacji, jednakże do dnia złożenia skargi informacji nie udostępniono, ani też nie wydano w tym przedmiocie decyzji odmownej, co oznacza, że Burmistrz dopuścił się rażącej bezczynności, biorąc pod uwagę niemalże rok, jaki upłynął od złożenia wniosku.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Ł. wniósł o jej oddalenie i obciążenie skarżącego kosztami postępowania. Zdaniem Burmistrza skarga jest całkowicie bezzasadna, bowiem wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej złożony drogą elektroniczną nie wpłynął, tak samo jak informacja o braku odpowiedzi. Do chwili otrzymania skargi organ nie miał żadnej wiedzy na temat złożonych zapytań przez skarżącego, a po otrzymaniu skargi udzielił merytorycznej odpowiedzi dnia... 2015 r. na przedstawione pytania, której odpis dołączył do odpowiedzi na skargę.
W piśmie z... 2015 r. skierowanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. strona skarżąca stwierdziła, że twierdzenia skarżonego organu jakoby niezwłocznie po zapoznaniu się z treścią skargi, udostępnił skarżącemu wnioskowaną informację publiczną, nie polegają na prawdzie. O treści informacji publicznej, rzekomo udzielonej w dniu... 2015 r., skarżący dowiedział się dopiero w dniu... 2015 r. z korespondencji otrzymanej z Sądu, zawierającej odpowiedź na skargę. Nadto celem potwierdzenia doręczenia wniosku, skarżący załączył uzyskany od operatora usługi hostingowej, na którego serwerze skarżący posiada konto poczty elektronicznej -....pl S.A., ul. Z...., S. - fragment logów dokumentujących transmisję wiadomości elektronicznych w dniu...2014 r. i...2014 r. na adres [email protected]., z których wynika, że obie wiadomości zostały skutecznie doręczone na serwer odbiorcy, a przyczyny nieodczytania dostarczonych wiadomości, zawierających wniosek o udostępnienie informacji publicznej oraz monit w tej sprawie, obciążają wyłącznie skarżony organ.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.z 2012 r, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w punktach 1-4a. Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminach określonych w art. 35 Kpa, bądź w innych ustawach i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności.
Nie ulega wątpliwości, że na dzień wniesienia skargi, wniosek Stowarzyszenia Obrona Zwierząt w J. z dnia... 2014 r. o udzielenie informacji publicznej, nie został rozpatrzony przez Burmistrza Miasta i Gminy Ł., co oznaczałoby, że organ ten pozostawał w bezczynności, ale tylko wówczas, gdyby pomiędzy stronami nie była sporna okoliczność prawidłowego doręczenia tego wniosku jego adresatowi, czyli Burmistrzowi Miasta i Gminy Ł. Bezsporne ustalenie, że wniosek o udzielenie informacji publicznej dotarł do właściwego organu jest warunkiem przeprowadzenia oceny, czy w danej sprawie mamy do czynienia z bezczynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Jednocześnie należy kategorycznie stwierdzić, że ciężar wykazania powyższej okoliczności - w razie wystąpienia w tym zakresie sporu między stronami (jak w niniejszym przypadku) - ciąży na skarżącym jako podmiocie, który wywodzi z niej określone skutki prawne.
Przedstawione przez stronę skarżącą dowody i argumentacja przemawiają jednak w ocenie Sądu za przyjęciem, że Stowarzyszenie Obrona Zwierząt w J. nie wykazało, ażeby przesłany drogą mailową wniosek z dnia... 2014 r. o udzielenie informacji publicznej (jak i późniejsze ponaglenie) dotarł do Burmistrza Miasta i Gminy Ł. Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że przesłanie tego rodzaju wniosku może nastąpić zarówno drogą pocztową, jak i elektroniczną. Jednakże sam fakt wysłania pisma nie może stanowić sam w sobie dowodu potwierdzającego jego prawidłowe doręczenie właściwemu organowi. Nie jest nim również w ocenie Sądu nadesłana przy piśmie z... 2015 r. dokumentacja mająca w przekonaniu strony skarżącej dowodzić, że zarówno wniosek z... 2014 r. jak i kolejne pismo z... 2014 r. dotarły do adresata, tj. Burmistrza Miasta i Gminy Ł. Nie ma ona bowiem cech dokumentu w świetle obowiązującego prawa, w szczególności w świetle przepisów P.p.s.a. i Kpa – nie zwiera m.in. informacji kto i kiedy ją sporządził oraz nie zwiera podpisu osoby sporządzającej tego rodzaju "dokument".
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd przyjął, że skarżący nie wykazał w sposób jednoznacznie przekonywujący, aby wniosek o udzielenie informacji publicznej został skutecznie doręczony Burmistrzowi Miasta i Gminy Ł. i dlatego w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę odrzucił, nie znajdując jednak w ww. ustawie z 30 sierpnia 2002 r. podstaw prawnych do obciążenia strony skarżącej – jak chce tego organ-kosztami postępowania.