Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 11 czerwca 2003 r., ponowionym w dniu 23 lipca 2004 r. skarżąca Genowefa U. wystąpiła do Wojewody [...] stwierdzenie nieważności decyzji – uchwały Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. nr [...] z dnia [...] 1964 r. w sprawie przejęcia gospodarstwa rolnego wraz z zabudowaniami na rzecz Skarbu Państwa za zaległości podatkowe jako zapadłej z rażącym naruszeniem prawa.
Brak stanowiska organu w sprawie wyrażający się w nie wydaniu konkretnej decyzji administracyjnej spowodował, że pismem z dnia 30 listopada 2004 r. skarżąca reprezentowana przez adwokata Wojciecha W. złożyła "skargę na bezczynność Dyrektora Wydziału Środowiska i Rolnictwa Urzędu Wojewódzkiego w B." do Prezesa Rady Ministrów.
Pismem z 30 stycznia 2005 r. Wojewoda [...] poinformował pełnomocnika strony skarżącej o stanie sprawy i przyczynach uchybienia ustawowym terminom do załatwienia sprawy.
W dniu 27 czerwca 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynęła skarga Genowefy U. reprezentowanej przez adwokata Wojciecha W. na bezczynność Wojewody [...] w sprawie jak powyżej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z art. 52§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52§2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52§3, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
W przypadku bezczynności, polegającej na nieuzasadnionej zwłoce w załatwieniu przez organ sprawy w prawem przewidzianym terminie, zastosowanie znajduje art. 37 § 1 kpa stanowiący, że w takiej sytuacji, celem zdyscyplinowania organu, strona może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Organ taki, w uznaniu zasadności zażalenia, w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa wyznacza organowi rozpoznającemu sprawę dodatkowy termin do jej załatwienia oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych nie załatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby – zgodnie z art. 37 § 2 kpa – podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.
Wyczerpanie wyżej opisanego trybu postępowania w przypadku bezczynności organu zobowiązanego do załatwienia sprawy, daje stronie uprawnienie do wystąpienia do sądu ze skargą na bezczynność. Zażalenie przewidziane w art. 37 kpa jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Bezspornie tryb taki nie został przez skarżącą wyczerpany. Organem administracji publicznej wyższego stopnia nad Wojewodą jest w sprawach z zakresu gospodarki nieruchomościami Minister Infrastruktury i to do tego organu winno być skierowane zażalenie w trybie art. 37 § 1 kpa.
Mając na uwadze, że skarga wniesiona została z pominięciem wyczerpania trybu postępowania przewidzianego w art. 52 § 1 ustawy, to podlegała ona odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.