Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. G. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w [...] w przedmiocie zobowiązania do zawarcia umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego w [...], przy ul. [...].
Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w [...] wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. Organ wskazał, że zbycie lokalu następuje w drodze umowy sprzedaży, a nie na podstawie aktu administracyjnego, co wynika z ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, wobec czego sprawa jest sprawą cywilną i powinna być rozpoznana przez sąd powszechny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś kontrola ta stosownie do brzmienia § 2 powołanego przepisu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa, na bezczynność organów administracyjnych w przypadkach określonych powyżej, jak też akty prawa miejscowego, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego.
Sąd administracyjny orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosuje środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3).
Przedstawiona przez skarżącą sprawa jest niewątpliwie sprawą cywilną. Wskazuje na to charakter żądania skarżącej, która w istocie domaga się zawarcia umowy sprzedaży lokalu.
Jak wynika z akt sprawy, skarżąca w [...] 2008 r. złożyła wniosek o nabycie lokalu mieszkalnego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2010 r. Nr 206, poz. 1367 ze zm.). Ustawa ta reguluje sprzedaż lokali mieszkalnych w rozdziale 6. Zgodnie z art. 57 ust. 1 tej ustawy sprzedaży lokali mieszkalnych dokonuje w drodze umowy dyrektor oddziału regionalnego Agencji na pisemny wniosek osoby uprawnionej (...). Art. 57 ust. 1 powołanej ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej nie daje podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej. Z przepisu tego wynika wprost, że sprzedaży dokonuje się w drodze umowy cywilnoprawnej. Roszczenia o jej zawarcie skarżąca może więc dochodzić na drodze postępowania przed sądem powszechnym. Przemawia za tym treść art. 1, art. 2 § 1 i 3 k.p.c. oraz art. 177 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, z którego wynika domniemanie właściwości sądu powszechnego.
Podkreślić należy, że sprzedaż kwater następuje w drodze cywilnoprawnej umowy, a wszelkie spory wynikłe na tym tle winny być rozpatrywane przez sądy powszechne, natomiast skarga w trybie art. 233 Kpa może wszcząć postępowanie administracyjne o tyle tylko, o ile sprawa nadaje się do rozstrzygnięcia w drodze administracyjnoprawnej.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.