Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 września 2014 r. o sygn. akt II SAB/Bd 53/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, po rozpoznaniu skargi L. i M. Sz. na bezczynność [...]S.A. w [...] Oddział w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w pkt pierwszym umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania do udostępnienia informacji publicznej, w pkt drugim stwierdził, że bezczynność [...]S.A. w[...]Oddział w [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, w pkt trzecim wymierzył [...]S.A. w [...] Oddział w [...] grzywnę w wysokości 1000 złotych oraz w pkt czwartym zasądził od [...]w [...] Oddział w [...] na rzecz skarżących kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. pełnomocnik [...]w [...] Oddział w [...] wystąpił z wnioskiem o sprostowanie wyroku Sądu z dnia 3 września 2014 poprzez wykreślenie punktu 3 wyroku wskazując, że zgodnie z uzasadnieniem Sąd odstąpił od wymierzenia kary grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270, ze zm.) dopuszcza możliwość sprostowania z urzędu niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych oraz innych omyłek, gdy są one oczywiste. Sprostowanie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym w formie postanowienia. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony.
Wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie wyroku nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. Nie podlega więc sprostowaniu m.in. przeoczenie w sentencji orzeczenia jednego z zaskarżonych aktów lub pominięcie rozstrzygnięcia w kwestii kosztów postępowania. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie w sentencji wyroku jak i jego uzasadnieniu nie ma uchybień, na które zwrócił uwagę pełnomocnik [...]S.A. w [...] Oddział w [...]. Wyrok znajdujący się w aktach sprawy zawiera cztery punkty, które opisano powyżej oraz uzasadnienie nie zawiera wskazanych przez pełnomocnika słów, że Sąd odstąpił od wymierzenia kary grzywny.
Z tych przyczyn wniosek pełnomocnika [...]S.A. w [...] Oddział w [...] o jego sprostowanie należało uznać za bezzasadny.
Jedynie na marginesie sprawy Sąd wyjaśnia, że istotnie wskazany przez pełnomocnika błąd (Sąd odstąpił od wymierzenia kary grzywny) znalazł się na samym egzemplarzu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, który sporządzono celem doręczenia stronom.
Mając na względzie powyższe i zważając, że oryginał wyroku wraz uzasadnieniem znajdujący się w aktach sprawy nie zawiera wskazanych nieprawidłowości, Sąd - na podstawie art. 156 § i 2 P.p.s.a. - postanowił oddalić wniosek o jego sprostowanie w tym zakresie.