Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 sierpnia 2006 r. K. i R. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie nie rozpoznania wniosku z dnia 11 lutego 2006 r. dotyczącego wydania rozstrzygnięcia o wyłączeniu od udziału w postępowaniu administracyjnym Nr [...] organów Gminy B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie wskazując, iż pod Nr [...] jest zarejestrowana sprawa nabycia przez Miast Bydgoszcz zabudowanej nieruchomości, położonej w W. oraz korespondencja pomiędzy skarżącymi a Urzędem Miasta w sprawie wykupu pozostałych nieruchomości gruntowych, która to sprawa podlega załatwieniu w drodze cywilnoprawnej i nie znajdują do niej zastosowania przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm.) – zwanej dalej "kpa", dotyczące wyłączeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 p.p.s.a.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu. W związku z powyższym skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko jeżeli organ administracji publicznej, będąc do tego prawnie zobowiązanym nie podejmuje decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3) oraz innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 4).
Oznacza to, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu administracyjnego jest ustalenie, że sprawa której rozpatrzenia domaga się określona osoba jest sprawą administracyjną należącą do właściwości organów administracyjnych i rozstrzyganą w drodze decyzji administracyjnej.
Decydujące znaczenia w niniejszej sprawie, jest fakt, iż dotyczy ona wniosku o wyłączenie organów Gminy B. od rozpoznawania sprawy nr [...], która dotyczy wykupu gospodarstwa rolnego we wsi W. gm. S. na podstawie art. 84 ust 1 ustawy z dnia 31 stycznia o ochronie i kształtowaniu środowiska (tekst jednolity Dz. U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196 z późn. zm.).
Należy zauważyć, iż sprawa wykupu nieruchomości w trybie wyżej wskazanego artykułu podlega na załatwieniu w drodze cywilnoprawnej i nie znajdują do niej zastosowania przepisy kpa. Kwestia właściwości drogi cywilnoprawnej przy wykupie spornej nieruchomości została już prawomocnie rozstrzygnięta w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku z dnia 3 grudnia 1996 r., Sygn akt II SAB/Gd 22/96. Stanowisko wyrażone w wyżej wskazanym postanowieniu następnie potwierdził Sąd Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów z dnia 31 maja 2000 r. (III ZP 8/00, OSNAP 2000 nr 22, poz. 802), w której stwierdził, iż "do rozpoznania sprawy o wykup lub zamianę nieruchomości na podstawie art. 84 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (jednolity tekst: Dz. U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196 ze zm.) powołane są sądy powszechne." W uzasadnianiu uchwały Sąd Najwyższy zauważył, iż "przepis przyznający organowi administracji publicznej tylko właściwość w sprawach wykupu lub zamiany nieruchomości nie jest wystarczającą podstawą do władczego rozstrzygania indywidualnych spraw z tego zakresu.
Czym innym jest bowiem wyznaczenie organu właściwego, a czym innym wskazanie formy działania, którą organ ten może posługiwać się w danej sprawie. Organy administracji publicznej mogą swoje zadania realizować zarówno w formach cywilnoprawnych (umowy), jak i w formach administracyjno prawnych (decyzje, postanowienia)". Ponadto Sąd Najwyższy zauważył, iż art. 84 ust. 2 ww. ustawy w ogóle nie wspomina o uprawnieniu organu do władczego rozstrzygnięcia indywidualnej sprawy. W związku z powyższym należy uznać, iż sprawy o wykup nieruchomości nie rozpatruje się w trybie administracyjnym i tym samym nie znajdują do niej zastosowania przepisy kpa o wyłączeniu.
W tym stanie rzeczy Sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.